Bambu ağacı yetiştiricileri sabır ve sebata örnek verilir hep. Beş yıl boyunca her gün bambu tohumunu sularlar, gübrelerler. Onca zaman en ufak bir filiz bile görmeden. Sonunda zamanı geldiğinde bambu birden bire filizlenir ve metrelerce uzamaya başlar. Bu örnek hep sabırlı ve gelecekten ümitli olmayı anlatmak için verilir. Oysa baktığınızda bambu üreticilerinin sadece günü yaşadıklarını görürsünüz. Dün filiz vermedi diye bugün sulamaktan vazgeçmezler. Nasılsa beş yıl var bir hafta sulamasam nolur demezler. Beş yıllık bir eylemin sonucudur bambular. Beş yıllık bugünlerin toplamı. Ama mutlu son değildir. Çünkü hedef bambunun 200 metre olması değildir. O bambuları kesip satacaklar. Daha sonra yenilerini büyütecekler. Aslında sadece bir döngü içinde, bugünlerin değerlendirilmesiyle yaşanan doğruluktur. Sadece eylemlerin toplamında oluşan bir devamlılıktır. Kayıpların en azda olduğu, olumlu sonucun en fazla..
Bugün doğru ve güzel olanı “yapma”yı seçebiliriz. Korkmadan, kaygılanmadan, beklemeden… En önemlisi mutlu son beklemeden. Hayat bir devamlılıktır son değil. Hayat sonların ya da başlangıçların toplamıdır. Mutluluk ise bu bütünü nasıl parçalardan oluşturduğumuzdur. Hayatımızı hangi “ bugün” lerden inşa ettiğimizdir. Sonuçlara değil sebeplere bağlanıp eyleme geçmektir mutluluk.
Bir işe girmek değil orda kalıp başarılı olmaktır. Evlenmek değil evliliği yürütmektir. Şu kızı elde etmek değil elde tutmaktır. 25 kilo vermek değil formda kalmaktır. Yani mutlu sonlar değil, sürekliliktir mutluluk. Anlık hazlar değil sürekli hazlardır. Yani bugünlerin toplamıdır. Biriktirdiğimiz her gün hayatımızı ne kadar iyi ya da kötü yaşadığımızı gösterir. Ve her günümüzü mutlu kılmak, sadece o günü yaşamak toplamda mutluluğa ulaşacağımızı bilmektir. Geçmişte sıkışmadan, gelecekte boğulmadan. Sadece bugünümü iyi seçimlerle ve doğru eylemlerle oluşturduğum an bütün hayatımı oluşturduğumu bilmektir mutluluk.
No comments:
Post a Comment