Önceleri ne Ay'ın ne Güneş'in olduğu zamanlarda insanlar havada uçar dururlarmış. Uçarken de etraflarına ışık saçarlarmış, ısı yayarlarmış. Güneşin kendisine gereksinim duyulmamış. Ama uçan güneş-insanlar ya da ışık-insanlardan biri hastalanmış. Kimse de iyileştirememiş. Bunun üzerine Tengri, onlara bir varlık göndermiş. Tengri'nin gönderdiği varlık ikiye bölünmüş ve iki tane büyük ayna olmuş. Bu aynalar gökyüzüne çıkıp çevreye ışık saçmaya başlamışlar. Gökler ve yerler ısınmış.
Orta Asya'da dağlardaki granitlere Güneş kafalı insanlar çizilidir. Selçuklu taş kapılarında ya da sikkelerinde, insan yüzü güneş kabartmaları vardır. Uzay sonsuzdur. Masal da sonsuzluğun öyküsüdür...
Atlas_Aralık 2005
No comments:
Post a Comment