ML

Love

2012-02-11T11:35:00.000+02:00

Sümela

2012-02-11T11:25:00.001+02:00

Çocuksun sen her ayrılıkta imlası bozulan

2012-01-10T21:33:00.001+02:00

The Art of Allowing

2012-01-06T14:10:00.001+02:00

Your surrender and your lover's commitment, opening each other more deeply than you would open yourselves, is an art that can be practiced in relationship.

Yıldızların oluştuğu toz bulutsuları, ya da nebulalar alkolün yapı taşları olan hidrojen, karbon ve oksijen atomlarıyla doludur

2012-01-03T09:12:00.002+02:00

Viski ile konyak 1916 yılına dek Amerikan Farmakopesi’nde bilimsel olarak onaylanmış ilaçlar listesinde yer aldı.

İsveç’te artık ya da üretim fazlası şaraplar damıtılarak etanole dönüştürülüyor ve benzinle karıştırılarak yakıt istasyonlarına satılıyor.

Yıldızların oluştuğu toz bulutsuları, ya da nebulalar alkolün yapı taşları olan hidrojen, karbon ve oksijen atomlarıyla doludur.

Dünyadan yaklaşık 10 bin ışık yılı uzaklıkta yer alan G34.3 adlı yıldızlar arası bulutsuda büyük miktarda- 400 trilyon biradakine eşit- etanole rastlanmaktadır.

Gözünüzü şişenin mantarına dikeyim demeyin. Şampanya şişelerindeki karbondioksit milimetrekare başına 0,06 kilogramlık bir basınç oluşturur. Bu miktar araba lastiklerindeki basıncın üç katına eşittir.

İnce yapılı ve kaslı bir kişi alkollü içkilerden bedeni daha yağlı olanlara kıyasla daha az etkileniyor. Yüksek düzeyde su içeren kas dokuları alkolü çok daha iyi soğurabildiklerinden etkinin beyne ulaşmasını önlerler.

Rita Urgan

Mutlu Kutlu

2011-12-29T08:52:00.000+02:00

Eski daglarda kiş kovalarken ülkesini hizla gelişecek kalbimiz

2011-12-10T12:50:00.001+02:00

http://sacrista.blogspot.com/2010/08/hzla-gelisecek-kalbimiz.html

NG

2011-12-07T16:54:00.000+02:00

İçimde 1000 Kanat!

2011-11-28T08:33:00.000+02:00

Zaman, insanoğlunun en çok kafa yorduğu bilinemezlerin başında gelir.

Sonsuzluk nedir?

Zamanın ruhu rakamsal dilimlere sığar mı?

Yaş derinliğiyle zaman derinliği ne kadar orantılıdır?

Zaman doğadaki tüm canlılar için aynı hızda mı geçer?

Zaman yakalanabilir mi?

Sorular sonsuza kadar uzatılabilir; bir o kadar da yanıt sıralanabilir.

***

Türkçeye günü, anı yakalamak diye çevrilen anıtsal yazı “carpe diem”in tarifi şu:

“Düşünün ki her sabah hesabınıza 86.400 birim kredi veren bir bankanız var. Ama bir günden ötekine hiç bakiye devretmiyor. Tutarı ne olursa olsun, kullanmadığınız bakiye miktarı her akşam iptal ediliyor. Böyle bir durumda ne yapardınız? Tabii ki son kuruşuna kadar çekerdiniz.

Aslında hepimizin böyle bir bankası var. Adı, zaman.

Her sabah iyi şeylere yatırım yapmadığımız kısmını silip hesabımıza zarar kaydediyor. Hiç devretmiyor. Kredi miktarından bir kuruş fazla kullandırmıyor. Her gün size yeni bir hesap açıyor. Her akşam günün bakiyesini yakıyor. Eğer günlük depozitonuzu kullanmadıysanız, bu zarar sizindir. Geriye dönüş yok. Yarından avans çekmek yok. Bugünü, bugünkü depozitonuzu yaşamalısınız. Ona yatırım yapın ki, size sağlık, mutluluk ve başarı olarak geri dönsün.

Bir senenin değerini anlayabilmek için, sınıfta kalan öğrenciye sorun.

Bir ayın değerini anlayabilmek için, prematüre bir bebek dünyaya getiren anneye sorun.

Bir haftanın değerini anlayabilmek için, haftalık derginin editörüne sorun.

Bir dakikanın değerini anlayabilmek için, treni henüz kaçırmış bir kişiye sorun.

Bir saniyenin değerini anlayabilmek için, bir kazayı kılpayı atlatmış kişiye sorun.

Sahip olduğunuz her anı değerlendirin. Daha fazla değer verin, çünkü onu çok özel biriyle, zamanı harcamaya değecek kadar özel biriyle paylaştınız. Şunu unutmayın ki zaman hiç kimseyi beklemez. Dün artık mazi oldu. Yarın ise belirsiz. Bugün ise avuçlarımızın içinde bize sunulmuş bir armağandır.”

***

Bir günü yani 86.400 saniyeyi anlatan bu yazıttaki yıl, ay, hafta, dakika, saniye dilimlerinin tümünü bir de hapisteki kişiye sorun!

Hapisliğimdeki tek haneli, iki haneli rakamlar derken üç haneli rakamlar da doluyor.

Hapiste zaman güneşin hareketleriyle, saatin akrep-yelkovanıyla tarif edilecek bir şey değil.

Gün olur, bütün bir ömür bir saate sığar.

Gün olur, saatler çok hızlı geçer ama zaman geçmez.

Gün olur, zaman değirmeninde buğday olursun...

Gün olur, zaman değirmeninin gür suyu.

1000 gün, insan ömründe nelere karşılık gelir?

Sıralasam, sütun yetmez.

Yaşamasını bilen insan her yerde, her koşulda yaşama tutunmanın bir yolunu bulur.

Özgürlük, eşiti olan bir kavram değil. O nedenle hapisliği hiçbir şeyle karşılaştırmadan kendi içinde yaşamak gerekiyor.

1000 yaklaşırken kendime sordum:

- Günleri boşa geçirmedin değil mi?

Gönül rahatlığıyla, “Hayır” dedim, “boşa geçirmedim”...

İkinci bir üniversite dersem, abartmış olmam.

İçim kanatlarla dolu.

Belki de dışarıda da binlerce kanat var diye düşündüğümden.

Bütün engellere inat.

Zamana inat.

Hiç kapanmamalı.

İnsanın içindeki kanat!

Mustafa Balbay - Cumhuriyet
ankcum@cumhuriyet.com.tr

Aşk İki Kişiliktir

2011-11-24T21:16:00.001+02:00

Değişir rüzgarın yönü
Solar ansızın yapraklar;
Şaşırır yolunu denizde gemi
Boşuna bir liman arar;
Gülüşü bir yabancının
Çalmıştır senden sevdiğini;
İçinde biriken zehir
Sadece kendini öldürecektir;
Ölümdür yaşanan tek başına
Aşk iki kişiliktir.

Bir anı bile kalmamıştır
Geceler boyu sevişmelerden;
Binlerce yıl uzaklardadır
Binlerce kez dokunduğun ten;
Yazabileceğin şiirler
Çoktan yazılıp bitmiştir;
Ölümdür yaşanan tek başına,
Aşk iki kişiliktir.

Avutamaz olur artık
Seni bildiğin şarkılar;
Boşanır keder zincirlerinden
Sular tersin tersin akar;
Bir hançer gibi çeksen de sevgini
Onu ancak öldürmeye yarar:
Uçarı kuşu sevdanın
Alıp başını gitmiştir;
Ölümdür yaşanan tek başına,
Aşk iki kişiliktir.

Yitik bir ezgisin sadece,
Tüketilmiş ve düşmüş, gözden.
Düşlerinde bir çocuk hıçkırır
Gece camlara sürtünürken;
Çünkü hiç bir kelebek
Tek başına yaşayamaz sevdasını,
Severken hiçbir böcek
Hiç bir kuş yalnız değildir;
Ölümdür yaşanan tek başına,
Aşk iki kişiliktir.

Ataol Behramoğlu

Yürüme

2011-11-17T22:59:00.002+02:00

Yolda yürüyenin yüzü,
yönüne çevrilidir
- yöneldiği yer,
yüzünden okunur.

O. A.

2011-11-17T22:48:00.002+02:00

Aydınlığın karanlığında görür gözlerimiz
Gündüz yarasalarıyız biz

“Yaşamak güzel şeydir be kardeşim” gibi ‘nida’larda bulunma eğilimde olanlar konusunda şuna dikkat etmelisin

2011-11-08T20:05:00.000+02:00

48.

“Yaşamak güzel şeydir be kardeşim” gibi ‘nida’larda

bulunma eğilimde olanlar konusunda

şuna dikkat etmelisin : -

Kocaman bir doğrudur bu söyledikleri: yaşam güzeldir

- hem de, varolan tek güzelliktir -; ama, hep,

çirkinliklerin ortasında oluşur; onu güzel kılan da,

sevinçleri ve neşeleri olduğu kadar,

bunların karşılıkları olan

acıları ve hüzünleridir de.

Acısız yaşam sevinçsiz, hüzünsüz yaşam neşesizdir.

Yaşamak, sevinçli acılar çekmek,

hüzünlü neşeler yaşamaktır.

Yaşamın acı ve hüzün, ama sevinç ve neşe

olacak.

Yaşamın, hüzün ve acı, çünkü neşe ve sevinç

olacak.

O. A.

Yaşamda en önemli erdemin, vermek olduğunu göreceksin

2011-11-08T20:01:00.001+02:00

47.

Yaşamda en önemli erdemin,

vermek olduğunu göreceksin –

ama, hep, yıllar boyu,

boyuna aldıktan sonra …

O kadar çok almış olacaksın ki,

vermeyi öğrenmen neredeyse olanaksız

hale gelmiş olacak.

Oysa, bir kez başka türlü bakabilseydin yaşama;

bir kez, kendini farklı bir biçimde görebilseydin,

ne kadar kolay olabilirdi vermeyi öğrenmen…

37.

Yavaş yaşayacaksın – bir tür hayretle seyredeceksin

yaşamının kendi önünde biçimlenişini; bir yandan da,

bir garip yaşantı yoluyla, yaşamının zaten bu yönde

biçimleneceğini önceden bildiğin duygusunu

duyacaksın.

Yavaş yavaş, şaşmaz adımlarla olacağına varacak

yaşamın – sen de, hayretle seyrederken

onun olşumunu, bileceksin ki, zaten,

böyle olacaktı işte…

Yaşamını, hayretle, bileceksin.

O. A.

Yaşamında öteki kişilere ulaşabildiğin anlar, bir ormandaki kuş ötüşleri gibi olacak

2011-11-07T22:46:00.001+02:00

23.

Yaşamında öteki kişilere ulaşabildiğin anlar,

bir ormandaki kuş ötüşleri gibi olacak: uzaklardan gelip

geçerken kısacık bir süre yapraklarda yankılanacaklar

- o kadar…

Orman, bütün sessizliğiyle, yine yalnız,

duracak orada.

24.

Yaşamında iki temel değer bulacaksın:

sevgi ve dostluk. Bazen, bunlardan biri

ötekinden daha değerli gelecek sana;

zaman olacak, öteki öbüründen; kimi zaman da,

ikisinden hangisini daha değerli sayman gerektiği

belirsiz hale gelecek; ama, kimi zaman da,

ikisi birden, eşit bir değersizlik düzeyine inecekler,

gözünde.

Ama, bu sevgin ile şu dostluğun o hale düştüler diye,

yaşamın temel değerlerinin kendilerini

yadsımayacaksın: o zamanlarda, içindeki buruk acıyla,

onlara olan saygını koruyacaksın – ki, bu da,

işte, üçüncü temel değerin olacak.

O. A.

Ne beklediğini bilerek – ama, beklemeden- yaşayacaksın

2011-11-07T22:24:00.002+02:00

18.

Yaşamını bir şey beklemeden yaşayacaksın.

Ne çok şey beklediğini biliyorsun;

gene, bekleyeceksin onları (elinde değil bu);

ama beklentilerinin ne ifade ettiklerini,

ne anlama geldiklerini – beklediğin, beklediklerin de,

birgün tutup gelirlerse, onların da

ne ifade edeceklerini, ne anlama geleceklerini -

bilerek yaşayacaksın.

Ne beklediğini bilerek – ama, beklemeden-

yaşayacaksın: en çok beklediğinin de, gelse bile birgün,

hiçbirzaman beklediğin anlamda gelmeyeceğini

bilerek…

Yaşamın bir bekleme olacak - ama,

beklemeden yaşayacaksın.

22.

Ancak arada bir gerçekten yaşayacaksın:

duygusal olarak “unutulmaz bir an” denen

yaşam aralıklarından birinde, tam kendin olarak,

tam kendisiyle yüzyüze geldiğin bir başka kişiyle

birlikte, birşey yaşadığında (bir sevinç, bir acı…)

- o zaman gerçekten yaşarsın.

Ama bu “an”ları son derece seyrek yaşarsın

(kimi insanlar – çoğunluk?- bunları hiç yaşamaz

belki); son derece de kısa… Gene de, bunların sağladığı

anlam yoğunluğu, yaşamının bütün geriye kalan

çölünü yeşertmeye yetecek.

O. A.

VAN

2011-10-27T09:26:00.003+03:00

http://fotogaleri.ntvmsnbc.com/vanda-siddetli-deprem.html?position=0

Bilim Sorumluluktur...

2011-09-22T08:38:00.000+03:00

Kurt Cosswig. Zooloji profesörü.
Tıp fakültesinin ilk yılında bu dersimizin hocasıydı.
Hitler döneminde üniversitedeki görevlerine son verilen Yahudi profesörlerin arasında Türkiye'ye gelmişti.
Fakültenin ilk sınıfında fizikte Prof. Zuber, kimyada Prof. Breusch, botanikte Prof. Heilbronn ile karşılaşmıştık. Derslerini Almanca verir, çevirmen asistanlar Türkçeye çevirirlerdi.
III. Reich döneminin ari ırkın saflaştırılması adına yapılan bu işlem, dünya çapında bilim insanlarının Almanya dışına çıkmaları ile sonuçlanmıştı.
Bu işlemle gelen başka çok değerli öğretim üyeleri de oldu ve biz hepsinden çok yararlı bir tıp eğitimi gördük.
Ama Kurt Cosswig!
Bir nedenden dolayı çok daha önemliydi.
Kurt Cosswig Yahudi değildi.
Ailesinde de Yahudi karışımı yoktu.
Karısı da saf ari ırkındandı.
Görevden atılma yasası ile hiçbir sorunları yoktu.
Ama bu dürüst karakterli bilim insanı, Yahudi meslektaşlarına yapılan haksızlığı protesto etmek için ülkesinden ayrılmıştı.
Görevinden, evinden, kürsüsünden, vatanından ayrılmıştı.
Sahip olduğu her şeyi terk etmiş, vatanında yapılanları protesto etmek için her şeyini feda edebilmişti.
Bu durumu çok sonraları öğrendim.
Kurt Cosswig'i hayranlıkla anıyorum.
Şimdi yaşamıyor.
Bandırma Kuş Cenneti'ni bulan da odur.
Bilimin namusu işte budur.
Einstein da atom bombasına bu nedenle karşı çıkmıştı.
Oppenheimer bu nedenle hidrojen bombasının başına geçmeyi reddetmişti.
Bilim namustur.
***
Bütün baskı rejimlerinde bilim baskı altına alınmaya çalışılır.
Çünkü, bilim özgürdür.
Bilim emir almaz.
Bir rejimin niteliğini anlamak istiyor musunuz?
Bilimle ilişkisine bakacaksınız.
Bilim özgürse orada özgürlük vardır.
Bilime baskı yapılıyorsa orası baskı rejimidir.
Bilimin özgür olması dogmanın gücünü azaltır.
Dogmanın özgür bilime tahammülü yoktur.
Kopernik astronomisiyle engizisyonun çatışmasıdır bu.
Galile bu nedenle engizisyonda yargılanmıştır.
Kutsal İncil Güneş'in Dünya'nın çevresinde döndüğünü söylemiştir.
Oysa, Kopernik ve Galile, Dünya'nın Güneş'in çevresinde döndüğünü söylemişlerdir.
Galile yargılanmış, yazdıklarını inkâr etmesi istenmiştir.
Galile bu kararı kabul ederek yaşamını ev hapsine döndürmüştür.
Tarih boyunca bilim ve dinsel dogma çatışmıştır.
Bugün de Amerika'da evrim kuramı ile yaradılış öyküsü çatışmaktadır.
Günümüzün inanılan hurafeleri din dogmalarının bile çok dışına çıkmıştır.
Dogma, değişmeyen, soru sorulmayan, tartışma kabul etmeyen kurallardır. Din kaynaklı, gelenek kaynaklı, herhangi bir inanç kaynaklı olabilir. Bilim bile yukardaki özellikleri taşırsa dogma olabilir, tarihte örnekleri görülmüştür.
Bilim, değişebilen, soruya her zaman açık, tartışmaya açık, kanıta, araştırmaya, incelemeye dayalı bilgi çerçeveleridir.
Nitelikleri bakımından çatışmaları kaçınılmazdır.
Bu nedenlerle bilim özgürdür ve bağımsızdır.
***
Bilim, niteliği gereği sorumluluktur.
Bilim insanı bilmekle kalamaz.
Bilim insanı bildiklerini açıklamak sorumluluğunu taşır.
Bilim insanı yazarak, konuşarak bildiklerini açıklama sorumluluğunu dünya ile paylaşır.
Bilim insanı barıştan yanadır.
Bilim insanı özgürlükten yanadır.
Bilim insanı bağımsızlıktan yanadır.
Bilim insanı uygarlıktan yanadır.
Bilim insanı insandan, insan yaşamından yanadır.
Albert Einstein, 1931 yılında Cal-Tech'te (California Institut of Technology) bir grup dinleyiciye şunları söyledi:
"Zihinlerimizin ürünlerinin insanlık açısından bir bela değil, iyilik olabilmesi için… bizzat insana ve insan kaderine gösterilen ilgi her zaman tüm teknik çabaların başlıca ilgi noktasını oluşturmalı."
Şimdi TÜBA üyelerinin siyasal iktidar tarafından atanması girişimi günümüzde bilim üzerindeki siyasal baskının yeni bir örneğidir.
Değerli Doğan Kuban'ın söylediği gibi, "Sorunumuz TÜBA'dan büyüktür."
Bilim insanı olmak sorumluluktur.
Bu sorumluluğu taşımayanlar bilim insanı değil, bilginin hamallarıdır.
Unutulmasın, sonunda her zaman bilim kazanmıştır.

Erdal Atabek

2011-08-22T10:33:00.001+03:00

Beni kötülerin zulmü değil, iyilerin sessizliği korkutuyor.

Martin Luther King

Yaşadıklarımdan Öğrendiğim Bir Şey Var

2011-08-22T09:20:00.002+03:00

Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:

Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi

Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten

Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği

İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne

Denize saatlerce bakabilir, bir kuşa, bir çocuğa

Yaşamak yeryüzünde, onunla karışmaktır

Kopmaz kökler salmaktır oraya

Kucakladın mı sımsıkı kucaklayacaksın arkadaşını

Kavgaya tüm kaslarınla, gövdenle, tutkunla gireceksin

Ve uzandın mı bir kez sımsıcak kumlara

Bir kum tanesi gibi, bir yaprak gibi, bir taş gibi dinleneceksin

İnsan bütün güzel müzikleri dinlemeli alabildiğine

Hem de tüm benliği seslerle, ezgilerle dolarcasına

İnsan balıklama dalmalı içine hayatın

Bir kayadan zümrüt bir denize dalarcasına

Uzak ülkeler çekmeli seni, tanımadığın insanlar

Bütün kitapları okumak, bütün hayatları tanımak arzusuyla yanmalısın

Değişmemelisin hiçbir seyle bir bardak su içmenin mutluluğunu

Fakat ne kadar sevinç varsa yaşamak özlemiyle dolmalısın

Ve kederi de yaşamalısın, namusluca, bütün benliğinle

Çünkü acılar da, sevinçler gibi olgunlaştırır insanı

Kanın karışmalı hayatın büyük dolaşımına

Dolaşmalı damarlarında hayatın sonsuz taze kanı

Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:

Yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara, göğe, bütün evrene karışırcasına

Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır

Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana.

Ataol Behramoğlu

Le Petit Prince

2011-08-16T13:17:00.003+03:00

Eğer insan bir çiçeği seviyorsa ve milyonlarca yıldızın üzerinde bu çiçekten yalnızca bir tanecik varsa, yıldızlara uzaktan bakmak bile bu insanı mutlu etmeye yeter. Çünkü insan kendi kendine 'işte benim çiçeğim oralarda bir yerde' diyebilir.

Antoine de Saint-Exupéry

Pudur'un puarı

2011-08-15T10:40:00.003+03:00

Samistal yaylasına giden geri gelmesin
İçtiğim puarlardan içenlere kalmasın

Aşağıdan gelen duman girer taşın altına
Kız yastığın yoksa kolum başın altına

Anonim

:)

2011-08-13T21:20:00.000+03:00

Yollar toz biz dumanız
Denize kadar hiç durmayız
Denize kadar hiç durmayız

Lycia Road Ultra Marathon

2011-08-12T08:44:00.002+03:00

Are you ready to run with your teammates on the Ancient Lycia Road?
Prepare for an extraordinary experience among corporate races at the Lycia Road Ultra Marathon. The route, passing through unique natural landscapes and historical ruins of ancient cities, will take you a different world.

Take a look

2011-08-08T22:55:00.002+03:00

yasamin, yuksekliklerin ve derinliklerin arasinda gidip gelecek.

yasamin, yuksek ve derin olacak.

2011-08-05T13:50:00.000+03:00

büyük aşklar yolculuklarla başlar
ve serüvenciler düşer bu yollara ancak

onlar ki dünyanın son umudu
soyları tükenen birer çılgındırlar

ama yaşarlar dünyanın dört bir yanında
ölümle alay ederler sanki

nerde beklenirse ordaydılar
bir kez bile gecikmediler ömür boyu

neydi onları ordan oraya
savurup duran şey

onları daima yalnız kılan
neydi bu yaşam denilen gürültüde

her dilden bir adları vardı onların
ama hiçbir ülkenin kimliğini taşımadılar

sarışındılar belki de esmer
yani birçok yüzün bileşkesi

ne altın arayıcısıydılar
ne de aylak bir gezgin

vurulup düşseler de her kuşatmada
serüvencidir onlar ve hiç ölmezler

ki onlar hep yalnızdır ve her nasılsa
bulurlar heder olmanın bir yolunu

onlar ki bu dünyada
kahraman olmaya mahkumdurlar

sislenen anılar kaldı bize onlardan
renkleri bozulup duran solgun anılar

nasıl yazmalı ki silinip gitmesin
bulutlar gibi çekilmesin gök boşluğuna

bileği güçlü ve gözüpek avcılar mıydı
onları kuşatıp yeryüzü cennetinden atan

yoksa kendini tüketen hüzünler miydi
vurulup düştükçe ışığını karartan

o serüvenlerin günlüğü tutulmadı
yazılmadı o insanların destan şiiri

parça parça ettirilseler bir kartala
(ki sanırım böyle oldu sonları)

fışkırır yüreklerinden
başarısız ihtilallerin yangınları

A.T.

!

2011-07-28T16:35:00.000+03:00

Bilimin aciklamaya calistiklarini varsayma kolayligina inancin konfor alani denir...

U.K.

Mutlu olmaya çalışan biriyim, ama bu demek değildir ki aptalım.

2011-07-25T09:00:00.002+03:00

Serra Yılmaz

HAN-I YAĞMA

2011-06-13T10:30:00.000+03:00

Bu sofracık, efendiler - ki iltikaama muntazır
Huzurunuzda titriyor - şu milletin hayatıdır
Şu milletin ki mustarip, şu milletin ki muhtazır
Fakat sakın çekinmeyin, yiyin, yutun hapır hapır...

Yiyin efendiler yiyin, bu han-ı iştiha sizin
Doyunca, tıksırınca, çatlayıncaya kadar yiyin

Efendiler pek açsınız, bu çehrenizde bellidir
Yiyin, yemezseniz bugün, yarın kalır mı kim bilir
Şu nadi-i niam, bakın kudumunuzla müftehir
Bu hakkıdır gazanızın, evet, o hak da elde bir...

Yiyin efendiler yiyin, bu han-ı zi-safa sizin
Doyunca, tıksırınca, çatlayıncaya kadar yiyin

Bütün bu nazlı beylerin ne varsa ortalıkta say
Haseb, neseb, şeref, oyun, düğün, konak, saray
Bütün sizin, efendiler, konak, saray, gelin, alay
Bütün sizin, bütün sizin, hazır hazır, kolay kolay...

Yiyin efendiler yiyin, bu han-ı iştiha sizin
Doyunca, tıksırınca, çatlayıncaya kadar yiyin

Büyüklüğün biraz ağır da olsa hazmı yok zarar
Gurur-ı ihtişamı var, sürur-ı intikaamı var
Bu sofra iltifatınızdan işte ab ü tab umar
Sizin bu baş, beyin, ciğer, bütün şu kanlı lokmalar...

Yiyin efendiler yiyin, bu han-ı can-feza sizin
Doyunca, tıksırınca, çatlayıncaya kadar yiyin

Verir zavallı memleket, verir ne varsa, malini
Vücudunu, hayatını, ümidini, hayalini
Bütün ferağ-ı halini, olanca şevk-i balini
Hemen yutun düşünmeyin haramını, helalini...

Yiyin efendiler yiyin, bu han-ı iştiha sizin
Doyunca, tıksırınca, çatlayıncaya kadar yiyin

Bu harmanın gelir sonu, kapıştırın giderayak
Yarın bakarsınız söner bugün çıtırdayan ocak
Bugünkü mideler kavi, bugünkü çorbalar sıcak
Atıştırın, tıkıştırın, kapış kapış, çanak çanak...

Yiyin efendiler yiyin, bu han-ı pür-neva sizin
Doyunca, tıksırınca, çatlayıncaya kadar yiyin

Tevfik Fikret

2011-06-12T21:44:00.001+03:00

İnsan, insanın geleceğidir.

Man is the future of man.

Lost Songs of Anatolia

2011-06-04T22:49:00.002+03:00

http://www.lostsongsofanatolia.com

A. K. S Trailer

A small town symphony for winds

2011-05-29T17:14:00.003+03:00

http://www.elyazisifilm.com/

Be a part of the dream!

Refik

2011-05-08T18:49:00.002+03:00

Yol beraberinde yoldaşı da getirir

ŞuurSUZ eFeM

2011-04-22T09:11:00.000+03:00

http://www.suursuzefem.com/

Bekleriz!

2011-03-21T08:43:00.001+02:00

Knowing the others is wisdom, knowing yourself is enlightenment

Lao Tzu

Ey zahit şaraba eyle ihtiram

2011-03-08T22:33:00.002+02:00

Kulak ver

sevap almak icin iceriz sarap

icmezsek oluruz ducari azap

senin aklin ermez bu baska hesap

meyhanede bulduk biz bu kemali

hakki gostermeye delil oluruz

fakat kör olanlar gormez bu hali

sen munkirsin sana haramdir badeh

bekle ki icesin obur dunyada

Follow your heart

2011-02-18T15:16:00.001+02:00

The things we won't do for love
I'd climb a mountain if I had to
Risk my life so I could have you

Listen

Bekle Buğday Tanesi

2011-02-06T14:47:00.001+02:00

Bekle kar altında kalan buğday tanesi
Yine onun sularıyla yeşereceksin
Gözyaşların çare değil ağlama büyü
Başını dik tutabilirsen boy vereceksin

Her yanımda allı morlu
Güller açar türlü türlü
Bu fırtına dünden belli
Başedeceksin

Korku kar eylemez bir kez yola düşene
Sen bir aşkın içindesin yaşayacaksın
Dört yanını börtü böcek sarsa ne çıkar
Toprağa sıkı sarıl başedeceksin

Her yanımda allı morlu
Güller açar türlü türlü
Bu fırtına dünden belli
Başedeceksin

İbrahim Karaca

P.S: Tüm Koçiralar'a ve Yasemin'e teşekkürler! İyi ki varsınız!

2011-01-23T12:51:00.002+02:00

"Daha gelip zuhur etmemiş olan bir iş için bu kadar düşünür ve keder edersin? Sen zevkine bak... Dünyayı gönlüne dar etme. Zira düşünmek ve keder etmekle, insanların rızkı ve hayatı ne azalır ve ne de çoğalır."

Ömer Hayyam

Love, it's just a kiss away

2011-01-21T09:29:00.003+02:00

War, children, it's just a shot away
It's just a shot away

I tell you love, sister, it's just a kiss away

2011-01-08T23:40:00.001+02:00

Boyu kavak
Aklı salak

insanlar başaklar gibidir, içleri doldukça eğilirler

2010-12-11T14:25:00.001+02:00

You'll never be free of me

2010-11-20T14:12:00.003+02:00

Lay your head where my heart used to be
Hold the earth above me
Lay down in the green grass
Remember when you loved me

Come closer don't be shy
Stand beneath a rainy sky
The moon is over the rise
Think of me as a train goes by

Clear the thistles and brambles
Whistle 'Didn't He Ramble'
Now there's a bubble of me
and it's floating in thee

Stand in the shade of me
Things are now made of me
The weather vane will say:
It smells like rain today

God took the stars and he tossed 'em
Can't tell the birds from the blossoms
You'll never be free of me
He'll make a tree from me

Don't say good bye to me
Describe the sky to me
And if the sky falls, mark my words
we'll catch mocking birds

Lay your head where my heart used to be
Hold the earth above me
Lay down in the green grass
Remember when you loved me

Tom Waits
Listen

2010-11-11T08:27:00.002+02:00

Dalyan Deltası…
Kafam Biraz Karışıktır Oldum Olası
Denize Doğru, Yüzlerce Yol Var
Ama Hangisi Doğru Hangisi Çıkmaz?
Aman, Sen Bir Yana Ben Bir Yana
Ayrı Düşmüşüz Yan Yana
Karşımız Deniz
Yardım Et Yoksa Gidemeyiz
Kıyıda Bir Saz Gibi Yalnızlık Olmaz
Dalyan Deltası Yaşamın Ta Kendisi
Düğümdür Dokusu
Öyle Kolay Çözülmez
Aman, Sen Bir Yana Ben Bir Yana
Ayrı Düşmüşüz Yan Yana

Bülent Ortaçgil

Kalmak Türküsü

2010-11-07T22:33:00.001+02:00

Daha gidilecek yerlerimiz var
Şu sohbetini dinler gideriz
Coştukça şarkılar, türküler, sazlar
Rakı mı, şarap mı, içer gideriz

Geçse de umudun baharı yazı
Gözlerde kalıyor yaşanmış izi
Kimseler kınamaz burada bizi
Ne varsa hesabı öder gideriz

Söyleyecek sözü olan anlatsın
İsterse içine yalan da katsın
Yeter ki kendinden, bizden söz etsin
Yalanı doğruyu sezer gideriz

Neler gördük neler bu güne kadar
Daha gidilecek yerlerimiz var
Bizi buralarda unutamazlar
Kalacak bir türkü söyler gideriz

Sevgiye var olduk sevdik sevildik
Kavgalara girdik öldük dirildik
Bir anlam fırını icinde piştik
Anlamlı güzeli sever gideriz.

Özdemir Asaf

2010-11-07T15:58:00.003+02:00

Hani ey aşık, hani özlem çekiyorsun ya Sevgili'ye! Bil ki Sevgili'dendir özlemin özü. Odur aslında sana özlem duyan. Çünkü o tutuşturmayınca alevi, kimsede olmaz ateş
(ve aşk ateşi önce sevilene, ondan sevene düşer).

Anadolulu Celaleddin

Kant

2010-10-24T22:03:00.002+03:00

" Görüntülü düşünce, kelimeli düşünceden önce gelir"

Teşekkürler! E.K.

2010-10-21T01:35:00.001+03:00

Bitti güvenim

Hakkın olamaz bu aşk senin
Çabam boşuna
Bitmedi yalan sözlerin.

Gelmiyor içimden dur demek sana
Gönüllüyüm gidişine ah yolun açık ola
Gelmiyor içimden kal demek sana
Bozuyorum yeminimi güle güle aşkım.

Ah gelemedim görmemezlikten sitemleri
Yediremedim gururuma ihaneti
Ya seni ya kendimi terk etmeli

Yeter gelemedim görmemezlikten sitemleri
Yediremedim gururuma ihaneti
Ya seni ya kendimi vuracağım çek git.

Dinle

Her sözcük dilimin ucunda küfre dönüyor

2010-10-14T21:08:00.000+03:00

----------------------------------------------------

Weil wir Freunde sind

2010-10-11T15:27:00.002+03:00

Und wieder ist ein Jahr vorüber,
und wieder ist mein Bierglas leer.
Und wieder ein paar Falten

Wenn wir verlieren, bauen wir uns auf – alles weil wir Freunde sind.
Der Rest der Welt, wir scheißen drauf – alles weil wir Freunde sind.
Wir bleiben, wir siegen – weil wir noch Freunde sind.
Nichts wird uns totkriegen – weil wir Freunde sind.

2010-09-28T08:45:00.004+03:00

Evlerine varagele usandım
Ayagima diken batti gül sandım
Evlerine vardım ama girmedim
Çok dostlarım düşman imiş bilmedim
Evlerinin önü gül ve dikendir
Gül kıymeti bilen sevda çekendir
Evlerine varagele yoruldum
İnan artık sana candan vuruldum

Listen

Dağ

2010-09-18T15:49:00.000+03:00

Bir dağın tarihi nasıl yazılır

Kurt / kuş ve çakal sesleriyle mi

Yoksa uçurumların uğultusunda

Bir çoban yıldızıyla mı

Nasıl yazılır bir dağın tarihi

Gelip anlatır mı o yaşlı bilge

Serer mi yalnızlığın atlasını

Bir ceylan postu gibi önümüze

Bir dağın tarihi nasıl yazılır

Nasıl yazılır bir dağın tarihi

Ozanlar anlatır belki yine de

Dağın ruhunu, soluk alışlarını

Birer aşiretmiş eskiden onlar

Sevda türküleriyle yaşarlarmış

Bir dağın tarihi nasıl yazılır

Gelip yine efsaneye bağlanır

Ne kadar anlatılsa da yaşanan

Aşklar birer efsanedir şimdi

Dağ dorukları birer efsanedir

Nasıl yazılır bir dağın tarihi

Ömürler yetmiyor ve hep

Eksik kalıyor bir şeyler

Bir dağın şiiri nasıl yazılır

A.T.

2010-09-12T21:20:00.002+03:00

Ohhh. Great warrior.Wars not make one great.

İçinden doğru sevdim seni

2010-09-07T16:38:00.000+03:00

Ben şimdi bir yabancı gibi gülümseyen 
Tanımadığın bir ülke gibi 
İçinde yaşamadığın bir zaman gibi 
Tam kendisi gibi mutluluğun  
Beni bekliyorsun 
Ve onu bekliyorsun beni beklerken

Hızla Gelişecek Kalbimiz

2010-08-17T22:27:00.001+03:00

hizla gelişecek kalbimiz
kalbimiz hizla.
sürgünlerin umutsuzlugunda
kirik kalpler, yaralilar, onulmazlar
farksiz çarpanlarin umutsuzlugunda
ve köprü başlarinin umutsuzlugunda
ve köprü başlarinin umudunda.
sular bitse bile, çiçekler atilirken oralara
temiz bir ilişkinin bulutsuzlugunda
ve eski daglarda, eski daglarda kiş
kovalarken ülkesini
hizla gelişecek kalbimiz.
kendi öz hüznümüzün öz tarlasinda
bozkir dayanikliligimizin tarlasinda
kalbimiz
ellerimiz ayaklarimiz arasinda
ve kimsenin bölemedigi şarkiyi
güllerin, bugdaylarin ve acinin şarkisini
bir haziran uygulayacak sesimize.
sütçünün sesiyle birlikte
erkenci işçilerin sesiyle birlikte
söförün sesiyle birlikte
sabah baslamiş sarhoşlarin sesiyle birlikte
yaman sarhoşlarin sesiyle birlikte
ve yeni uyanişlarin ve yeni dogmuşlarin
ve herkesin ve herkesin
sesleriyle birlikte
bir haziran uygulayacak
kimse bölemiyecek ve kalbimiz
hizla gelişecek.

yikintilara karişan eski bir bahar
büyük olmaya elverişli bir bahar
eskiden yaşanilmiş ve her şeye ragmen
insanlara göre bir bahar
sularin kana kestigi yahut
sularin kana kestigi bir bahar.
hizla gelişecek kalbimiz
bir mavilik kalibinda
bir odada, en olagan bir odada
en sade, en insanca bir odada
bir kadinla bir erkegin oldugu bir odada
bir kadin bir erkegin
bir kadinla bir erkek oldugu
ellerin ve omuz başlarinin
birbirini buldugu.
birden gerçekligini algiliyarak
saat çalinca ve görünce güneşi
birden vazgeçilmezligini algiliyarak
önemli ve gerekli buluşunu kendini
birden hatirliyarak
gelecege hazirlayinca olanca gögüslerini
ve herşeye ve ölüme.kalbimiz
hizla gelişecek
çagimiza pek uygun bir hizla
gelişecek kalbimiz
(...)kalbimiz
yerin ve gögün altedilmez bir dirilikte oldugu
tutkumuz, direnmemiz, ellerimiz, kalbimiz.
kalbimiz
kalbimiz hizla gelişecek.

Turgut Uyar

Sabır beklemek değil, her şeye rağmen yapmaktır

2010-08-16T08:48:00.004+03:00

Bambu ağacı yetiştiricileri sabır ve sebata örnek verilir hep. Beş yıl boyunca her gün bambu tohumunu sularlar, gübrelerler. Onca zaman en ufak bir filiz bile görmeden. Sonunda zamanı geldiğinde bambu birden bire filizlenir ve metrelerce uzamaya başlar. Bu örnek hep sabırlı ve gelecekten ümitli olmayı anlatmak için verilir. Oysa baktığınızda bambu üreticilerinin sadece günü yaşadıklarını görürsünüz. Dün filiz vermedi diye bugün sulamaktan vazgeçmezler. Nasılsa beş yıl var bir hafta sulamasam nolur demezler. Beş yıllık bir eylemin sonucudur bambular. Beş yıllık bugünlerin toplamı. Ama mutlu son değildir. Çünkü hedef bambunun 200 metre olması değildir. O bambuları kesip satacaklar. Daha sonra yenilerini büyütecekler. Aslında sadece bir döngü içinde, bugünlerin değerlendirilmesiyle yaşanan doğruluktur. Sadece eylemlerin toplamında oluşan bir devamlılıktır. Kayıpların en azda olduğu, olumlu sonucun en fazla..

Bugün doğru ve güzel olanı “yapma”yı seçebiliriz. Korkmadan, kaygılanmadan, beklemeden… En önemlisi mutlu son beklemeden. Hayat bir devamlılıktır son değil. Hayat sonların ya da başlangıçların toplamıdır. Mutluluk ise bu bütünü nasıl parçalardan oluşturduğumuzdur. Hayatımızı hangi “ bugün” lerden inşa ettiğimizdir. Sonuçlara değil sebeplere bağlanıp eyleme geçmektir mutluluk.

Bir işe girmek değil orda kalıp başarılı olmaktır. Evlenmek değil evliliği yürütmektir. Şu kızı elde etmek değil elde tutmaktır. 25 kilo vermek değil formda kalmaktır. Yani mutlu sonlar değil, sürekliliktir mutluluk. Anlık hazlar değil sürekli hazlardır. Yani bugünlerin toplamıdır. Biriktirdiğimiz her gün hayatımızı ne kadar iyi ya da kötü yaşadığımızı gösterir. Ve her günümüzü mutlu kılmak, sadece o günü yaşamak toplamda mutluluğa ulaşacağımızı bilmektir. Geçmişte sıkışmadan, gelecekte boğulmadan. Sadece bugünümü iyi seçimlerle ve doğru eylemlerle oluşturduğum an bütün hayatımı oluşturduğumu bilmektir mutluluk.

2010-06-22T08:42:00.002+03:00

Kimi insan Japon gülü gibidir.

En zor günleri bekler açmak için; karanlık, soğuk, tipi, fırtına vız gelir.

O kişiyi ne kışın geri dönmesi korkutur, ne kırağı çalması, ne don tutması...

Heeey!! Yurdumun Japon gülleri...

Hepinize merhaba !

İlhan Selçuk

2010-05-22T17:19:00.001+03:00

Yaşam,
yüksek anlamlılık yüklü ender tek anlardan,
ve bu anların olsa olsa gölge görüntülerinin
çevremizde gezindiği, sayısız aralardan oluşur.
Sevgi, bahar, her güzel ezgi, dağlar, ay, deniz -
her şey ancak tek bir kez tam yürekten dilegelir:
bir biçimde, söze tam olarak hiç gelebilirse.
Çünkü birçok insan bu anları hiç yaşamaz;
onlar, gerçek yaşam senfonisinin
araları ve duruşlarıdır.

Nietzsche

Ateşinden sorumlusun !

2010-05-20T11:56:00.004+03:00

Yanamayan odun, tüter.

Ateşin tütüyorsa, bil ki birşeyleri yanlış yapıyorsun
Ateşini kendi haline bırakamazsın - bırakırsan, tükenip söner
Ateşinden sorumlusun.

Oruç Aruoba

Chinese proverb

2010-05-13T09:12:00.001+03:00

If I keep a green bough in my heart the singing bird will come.

2010-05-13T09:10:00.001+03:00

İnsan kendini yalnızca insanda tanır.

Goethe

2010-05-01T14:29:00.000+03:00

Aslolan çocuğun oyunda kendine verdiği roldür. Düş, çocuktur...

Iceland - Eyjafjallajokull Volcano Erupts

2010-04-25T12:44:00.004+03:00

Upuzun bir sessizliğim fırtınalar patlarken

2010-04-14T00:07:00.001+03:00

Dünyanın dışına atılmış bir adımdın sen
Ömrümüzse karşılıksız sorulardı hepsi bu
Şu samanyolu hani avuçlarından dökülen
Kum taneleri var ya onlardan birindeyim
Yeni bir yolculuğa çıkıyorum kar yağıyor
Bir aşk tipiye tutuluyor daha ilk dönemeçte

Çocuksun sen sesindeki tipiye tutulduğum

Dönüşen ve suya dönüşen sorular soruyorsun
Sesin bir çağlayan olup dolduruyor uçurumlarımı
Kötü bir anlatıcıyım oysa ben ve ne zaman
Birisi adres sorsa önce silaha davranıyorum
Kekemeyim en az kasabalı aşklar kadar mahçup
Ve üzgün kentler arıyorum ayrılıklar için
Bir yanlışlığım bu dünyada en az senin kadar
Ve sen kendi küllerini savuruyorsun dağa taşa
Bir daha doğmamak için doğmak diyorsun
Ölümlülerin işi bir de mutlu olanların
Onların hep bir öyküsü olur ve yaşarlar
Bırakıp gidemezler alıştıkları ne varsa

Çocuksun sen her ayrılıkta imlası bozulan

Susan bir çocuktan daha büyük bir tehdit
Ne olabilir, sorumun karşılığını bilmiyor kimse
Kötü bir anlatıcıyım oysa ben ve ne zaman
Bir kaza olsa adı aşk oluyor artık
Aşksa dünyanın çoktan unuttuğu bir tansık
Seni bekliyorum orda, o kirlenen ütopyada
Kirpiklerime düşüyorsun bir çiy damlası olarak
Yumuyorum gözlerimi gözkapaklarımın içindesin
Sonsuz bir uykuya dalıyorum sonra ve sen

Hiç büyümüyorsun artık iyi ki büyümüyorsun
Adınla başlıyorum her şiire ve her mısrada
Esirgeyensin bağışlayansın, biad ediyorum.

Çocuksun sen ve bu dünya sana göre değil

----------------------------------------------------

Uçurum diyordun bir aşk uçurum özlemidir
Bırakıyorum öyleyse kendimi sesinin boşluğuna
Tutunabileceğim tüm umutları görmiyeyim için
Gözlerimi bağlıyorum geceyi mendil yaparak

Ahmet Telli

İçkiliyken yaz, ayıkken gözden geçir

2010-04-04T21:53:00.000+03:00

;)

Uno Outro Mundoe Possivel

2010-03-23T09:28:00.002+02:00

Çalışmak, İş ve İşsizler...

Bugün olumsuzluklar içinde olsak da dünyayı sömürenlere karşı oluşturulan “Dünya Sosyal Forumu”na gönül verenlerin Porto Alegre toplantısından beri haykırdıkları, “Başka Bir Dünya Mümkündür-Uno Outro Mundoe Possivel” sloganının giderek daha geniş çevrelerde benimsenmesi geleceğimiz için bir umut ışığıdır.

Prof. Dr. Abidin KUMBASAR

Çalışmak, “Homo Habilis-Yetenekli İnsan” aşamasından beri türümüzün evrimini, özellikle beyinsel gelişimini hızlandıran, aynı zamanda bireyin yaratıcı yeteneğini dışa vurmasını sağlayan bir etken olmuştur. Ayrıca çalışmak yoluyla üretime katkısı, insanın toplumda bir önemi ve yeri olduğunu kanıtlamasına olanak verir. Gerçek değer yaratmayan, örneğin doğa gerçeklerine uymayan aktarma, dogmatik bilgiler edinmek gibi kimseye yarar sağlamayan uğraşlar ise çalışmak olarak kabul edilemezler.

Sosyal evrim sürecinde, avcı-toplayıcı-göçebe atalarımızın tüm uğraşları günlük zorunlu gereksinimlerini sağlamak olduğundan ayrıca üretici bir eylemde olmaları söz konusu olamazdı. Bu nedenle tam anlamıyla “çalışmak” ve değer yaratan “iş” kavramları ancak tarım devrimiyle gerçekleşen yerleşik toplumlarda söz konusu olabilmiştir. “Artı Değer”in yoğun olarak tarımla sağlandığı yüzyıllar boyunca, özellikle bedensel çalışma gerektiren türdeki işlerde köleler kullanılarak sağlanan “Artı Değer”den, egemenlerin isteklerine göre yararlanılmış, böylece onların parasal ve toplumsal güç oluşturmaları sağlanmıştır.

Toplumların sosyo-ekonomik evriminde bugün kullandığımız anlamdaki “çalışma”, “iş” ve “işçi” kavramları ise ancak endüstri devrimiyle ortaya çıkmıştır. İlk dönemlerin toplu işyerleri giderek fabrikalara dönüştükçe artan üretim, işçi kitlelerinin de artmasına neden olmuş, işçiler toplumun en etkin sınıfını oluşturmuşlardır.

Yanılgıya düştüler

Bir dönem toplumları çok etkileyen bir ideoloji olan “Marksizm”in savunucuları, işçi sayısının artışının giderek tüm toplumlarda etkin olup yönetimlerin de yakın zamanda bu artışa uygun olarak, değişeceğine inanma yanılgısına düşmüşlerdir. Oysa teknolojinin gelişmesiyle, emeğin yoğun olduğu üretim türünün, bilgi ve teknolojik katkının yoğun olduğu türe dönüşmesiyle, bir zamanların etkin toplumsal gücü olan emekçiler, işsizler yığınına dönüştü. Böylece giderek sendikalı işçi sayısı da düşerken sendikaların ekonomik ve sosyal güçleri de ekonomideki etkinliklerini kaybetti. Bir zamanların sömürücüleri kendilerine uzak ülkelerden köle ve işçi bulmaya çabalarken, günümüzde işsiz açlar, postmodern köleler olabilmek için ölümü de göze alarak gönüllü kaçak işçiler olma savaşı vermekteler.

Son dönemlerin sıkça kullanılan “Küreselleşme” deyimiyle, artık her şeyle birlikte çalışma ve iş hayatını da yönlendiren parasal gücün yerküre boyutunda etkinlik kazanma olgusu tanımlanmaktadır.

Toplumsal sorunların kaynağı

Dünya giderek keskinleşen bir ayırımla, teknolojiden yararlanarak, cenneti bu dünyada yaşayan küresel güçteki azınlık ile cenneti öte dünyada yaşayacağına inandırılmaya çalışılan işsiz çoğunluk olarak ikiye ayrışmaktadır. Bilim ve akılla çelişen bu ayrışma tüm toplumsal ve ekonomik sorunların kaynağını oluşturmaktadır. Emekçilerin sömürülerek fazla çalıştırılıp ömürlerinden çalınan zamanı, parasal güç sahipleri lüks ve zevk içinde yaşayarak kullanmaktadırlar. Baş döndüren bir hızla gelişen teknolojinin sağladığı tüm olanakları toplumun sadece azınlıktaki bir kesiminin yararına sunmak, isyan ve öç alma duygularını tetikleyerek, bireysel ve toplumsal patlama türünden çılgınlıklara yol açacaktır. Açlık ve yoksullukla kıvranan bir insanın hırsızlık yapmasını açıklamak için psikiyatrist olmaya gerek olmadığı gibi ezilen halk kitlelerinden anarşistlerin türeyeceğini bilmek için de toplum bilimi uzmanı olmaya gerek yoktur.

TEKEL direnişi

Son dönemde ülkemizde artan işsizlik, yoksulluk ve toplumsal huzursuzlukların nedeni de küresel güçlerin uydusu haline gelmemiz yüzünden dışardaki sorunların bize olan yansımalarıdır. Bilinçsizce değişime uğratılan tarım uygulamaları, sadece kısa dönemdeki çıkar için satılan kurumlar, üretime katkı sağlamayan mesleki eğitim yüzünden sayıları gittikçe artan okumuş işsizler bizim sorunlarımızı ayrıca yoğunlaştırmaktadır. Güncel bir üzüntü kaynağı olarak toplumumuzu etkileyen “TEKEL emekçilerini işsiz bırakanların” sorununu da bu görüş açısından değerlendirmek gerekir. Ayrıca, toplumsal sorunların incelenmesi yönünde yürütülen çalışmalara göre işsizler ya da işsizlik yardımı alarak yaşayanlarda yapılan anketler, bu kişilerin sadece gelir değil, öncelikle iş istedikleri sonucunu vermiştir. Bu nedenle geçinebilecekleri olanaklar sağlansa da çok sayıda genç insanın işsiz bırakılmasının toplumsal bunalım yaratması önlenemeyecektir.

Günümüzde küresel ekonomiyi çıkarları için yönlendiren “neo-liberaller”in yıllarca benimsetmeye çalıştıkları, “Din vicdanları temizleyecek, kapitalist de dürüst davranarak insanlığı mutlu kılacaktır” safsatasına artık kimse inanmamaktadır. İnsan soyu artık, kutsal kitaplarda yazıldığı gibi yaradılışın tacı olarak değil, kendini de var eden “doğa”ya karşı yok edici bir etken olarak görülmektedir.

Tüm sorunlarla birlikte “iş” ve “işsizler” sorunlarını da çözebilmek için öncelikle üretim ve tüketimin toplumun tüm kesimlerinin gereksinimine göre düzenlendiği bir ekonomik düzenin sağlanması gerekir. Bütün değerlerin kaynağı olan doğa ve emeğin tüm insanlığın mutluluğu yararına olacak şekilde değerlendirilmesi ilk adım olmalıdır. Sömürü düzenine karşı olan yerel başkaldırıların giderek güçlenerek sağlayacağı dayanışma sosyal adaletin oluşmasına mutlak katkıda bulunacaktır.

Bugün olumsuzluklar içinde olsak da dünyayı sömürenlere karşı oluşturulan “Dünya Sosyal Forumu”na gönül verenlerin Porto Alegre toplantısından beri haykırdıkları, “Başka Bir Dünya Mümkündür-Uno Outro Mundoe Possivel” sloganının giderek daha geniş çevrelerde benimsenmesi geleceğimiz için bir umut ışığıdır.

Cumhuriyet - 23. 03. 2010

Prof. Dr. Abidin KUMBASAR

2010-03-22T14:40:00.001+02:00

Fear is the path to the dark side
Fear leads to anger
Anger leads to hate
Hate leads to suffering...

İkna ederek rıza üretmek...

2010-03-19T08:49:00.000+02:00

2010-03-17T08:54:00.003+02:00

...

O karanlık duygu...
Bir yandan kalabalıklaşan dünyanın insanı değersiz bir figür haline getirişi, diğer yandan kapitalist düzenin çarkları arasında öğütülen insanoğlunun her geçen gün daha da tükenişi; kendini tekdüze ve anlamsız hissedişi, başarısız, duygusuz ve doyumsuz bir hayata mahkum oluşu... Sonuçta herkesin tüm ayrıntılarını derinlemesine bildiği gibi, önlenemez karanlık bir duygu gelip tüm insanların ruhunu teslim alıverdi. Kaygı, karamsarlık, endişe, paranoya, depresyon, feragat ve en sonunda da beyhudelik duygusu...
Kısacası insanoğlu, en buhranlı zamanlarında hep yapageldiği gibi önü alınamaz bir ‘hiçlik’ hissiyatıyla sarsılmakta...
Tüm bu ruhsal yıkım sürecinden geçip gelen, idealleri, inançları ve değerleri örselene örslene tüketilen bireyin artık ‘hiçliğe’ sığınmaktan başka yapacak bir şeyi kalmıyor. Çok eski, hatta kadim denebilecek bir ruh hali, gelip düşüncenin doruğuna oturuyor: Nihilizm!
Tükenme, boşunalık, boşvermişlik, içe dönme ve hiçlik duygusuyla gelen karanlık bir girdap!
Her yandan sökün eden karanlık gelecek tasvirleri, distopyalar, güncel trajediler, yabancılaşma ve yadsıma metinleri, komplo teorileriyle birlikte doğrudan doğruya nihilist duyguyla kaleme alınmış çağdaş bir öykünün de kaleme alınması kaçınılmazdı kuşkusuz.
...
Postmodern çağa nazire
Reddedilenlerin adanmış mesihi tüm bu olaylar içerisinde, ayakta kalmak, risalelerini oluşturmak, öğretisini yaymak, ademiyete bir düzen verecek erdemli davranışlarla herkese örnek olmak, haklıdan yana olmak, fakir fukarayı yani reddedilmişleri korumak, savunmak ve hepsinden önemlisi yepyeni bir inanç sistemi kurmak gibi amaçlar peşindedir. Buna mukabil, başından geçenler bize, geçerli olma ihtimali olan her inanç sisteminin insanlar; özellikle yönetici sınıflar tarafından nasıl devşirilmeye, ele geçirilmeye ve kullanılmaya çabalandığını da gösterir.
...

Hüseyin Aslan - Radikal Kitap

http://www.radikal.com.tr/Radikal.aspx?aType=RadikalEklerDetay&ArticleID=985097&Date=07.02.2009&CategoryID=40

Kalp yetmezliği çekenlere...

2010-03-09T09:12:00.000+02:00

İnsan vücudunda görevini yaparken kanla dolan iki organ var:

Biri kalp…

Diğeri erkekte penis, kadında klitoris…

Aşkı sekse bağlayan en somut kanıt bu galiba…

Kalbin ritmi

Günlerdir bütün mağaza vitrinlerinde, gazete ilanlarında kıpkırmızı gülümseyen kalp, dakikada 60 ila 80 kez kasılarak akciğerden gelen kanı vücuda dağıtır. Bir uyarılmayla kalp heyecanlandığında kasılmaların sayısı dakikada 200’e çıkar.

Kan dolaşımının hızlanması sonucu erkekte penise, kadında klitorise kan dolar; her iki organ da kabarır.

Sevme yasağı

İki cinste ortak ve insanlık tarihiyle yaşıt bir tabii nizam bu…

Vücut, bir sevda çağrısı yapıyor adeta...

Güdülerle “Hadi”liyor insanı:

“Sev ve seviş” diye…

Bu çağrıya, yine insanlık tarihiyle yaşıt başka bir nizam yasak koyuyor:

“Sevmek yasak! Sevişmek de…”

Bedenin kurallarıyla cemiyetin kuralları oldum olası çatışıyor.

Gönül bariyerleri, kadın sünnetleri, bekaret kemerleri, aşk dizilerine getirilen “müstehcenlik” kriterleri, hep kalbe ve cinsel organlara dolan kanı ya da etkisini sınırlamak için…

Kana kan, intikam

Bazen kamu, o kana, kanla karşılık veriyor:

Bir bakıyorsunuz uzak bir Anadolu kasabasında bir kız çocuğu, bir kağıda “Seni seviyorum” yazmasının bedelinden korkup, bedenine silah sıkıyor.

Bir bakıyorsunuz Afganistan’da bir kadın, yasak sevdaya düşmesinin bedelini recmedilerek ödüyor.

Vücudun doğal kan akışına, toplumun kan dökerek cevap vermesi, kabaran arzuları yasakla, silahla, sansürle bastırması, kısacası aşktan korkması boşuna değil.

“Sakın ha!”

Aşk bozguncu çünkü…

Beyne hüküm geçse de kalbe söz geçmiyor.

Akıl gemlenebiliyor, ama yürek laftan anlamıyor.

Heyecanlandığında, doğanın ona bahşettiği eşsiz mekanizmayla kan pompalayıp önce yanakları kızartıyor, sonra cinselliği uyandırıyor.

Bunun yıkıcılığı fark edildiğinden beri iktidar, bu uyanışa kural koymaya, uyutmaya çabalıyor.

“Ayıp”a inanıp önce organlarını örtüyor insanlar; sonra cinselliğinden utanıyor, sevmeye, sevişmeye korkuyor.

Ana babalar, kutsal kitaplar, din görevlileri, ahlak dersleri, kamu görevlileri, herkes, herkes, yüreğine, cinselliğine kan pompalananlara “Sakın ha…” diyor.

Vücudu zapturapt altına alma çabaları, erkeklerde iktidarsızlık, erken boşalma gibi sertleşme (yani kan pompalama) sorunları yaratıyor; kadınlar o korkuyla vajina kilitlenmesi yaşıyor.

Kalp yetmezliği

Ama bütün bu ruhsal, bedensel sakatlanmalara rağmen asırlardır yürek, ne ana baba, ne düzen nizam ne kitap kalem tanıyor; bir sevda kıvılcımı aldığında yanağın kızarmasına hiçbir güç, hiçbir kural, hiçbir düzen engel olamıyor.

Heyecanla kalbe dolan, hararetle vücuda yayılan kandan ölen görülmemiştir; oysa kalbin oksijensiz, havasız, sevdasız kalması, yani “kalp yetmezliği” öldürebilir insanı…

Boşa değil, duran kalbi çalıştırmak için, kalbi duranın dudağına yapışırlar.

Bugün siz de dudağına yapışın sevdiğinizin; kalbine sevgiyle masaj yapın –ki kan dolsun, can gelsin yüreğinize, yanağınıza, sevmeyi bilen, sevgiyle büyüyen yerlerinize…

Sevgililer gününüz kutlu olsun!

Can Dündar

2010-02-27T17:32:00.002+02:00

Johor, Malaysia
Justin Guariglia

Şu dünyada ne var kendine dert edinecek
Gün gelecek can bedenden gidecek
Şu yeşil otların üzerinde iki gün sefa sür
Zira yakında onlar senin üzerinde sefa sürecek

Ömer Hayyam

You can never know just where to put all your faith

2010-02-22T00:02:00.003+02:00

Such is the way of the world
You can never know
Just where to put all your faith
And how will it grow

Gonna rise up
Burning back holes in dark memories
Gonna rise up
Turning mistakes into gold

Such is the passage of time
Too fast to fold
And suddenly swallowed by signs
Lo and behold

Gonna rise up
Find my direction magnetically
Gonna rise up
Throw down my ace in the hole

Rise -Eddie Vedder

Alpine Skiing

2010-02-21T20:20:00.000+02:00

http://www.vancouver2010.com/olympic-alpine-skiing/

Milky Way

2010-02-14T22:40:00.001+02:00

Wish I knew what you were looking for
Might have known what you would find

An End Has A Start

2010-01-30T17:46:00.002+02:00

Deus sive Natura

2010-01-23T19:58:00.001+02:00

Özgürlük, zorunluluğun bilincine varmaktır.
Spinoza

Ben demiyorum, büyüklerimiz ispatlamışlar! :)

2010-01-19T19:58:00.005+02:00

MUTLU OLMAK İÇİN DAĞLARA TIRMANMAK GEREK

“Gerçek dostlar az, diyecek yerde, kanımın yuvarları az, demek daha iyi olmaz mı?” diyor Alain (Emile Chartier, 1868-1951). Kendisini bu kanıya götüren olayı da anlatıyor: Hastanelerden birinde Marie adında bir kız varmış. Marie, bir saat düzeniyle, bir hafta mutlu, bir hafta mutsuz oluyormuş. Mutluluk haftasında çevresindeki her şey ona güzel, aydınlık, sevinçli görünüyormuş.
Mutsuzluk haftasındaysa, çevresindeki her şey çirkin, karanlık, acılıymış. Aynı güzel söz, mutluluk haftasında onu sevindirdiği halde, mutsuzluk haftasında umutsuzluğa düşürürmüş. Aynı müzik, mutluluk haftasında sevinç, mutsuzluk haftasında acı verirmiş ona. Marie’ye bakan profesör, birçok denemeleri sırasında, Marie’nin kanındaki yuvarları da saymış. Bakmış ki, mutluluk haftasının sonuna doğru yuvarlar azalıyor, mutsuzluk haftasının sonuna doğru, yuvarlar yeniden çoğalıyor. Şu halde, demiş, mutluluk kanın zenginliğinden, mutsuzluk kanın yoksulluğundan doğuyor.
Kan yuvarlarının görevi, akciğerlerdeki havanın oksijen gazını alarak nesiçlere götürmektir. Oksijen gazı, yaşamamız için gereklidir. Kan yuvarlarının fabrikası, kemiklerin içindeki iliklerdir. Bu fabrika öylesine düzenli bir fabrikadır ki, verimi, vücudun oksijen gereğine uygundur. Kan fabrikası, oksijen gazının az bulunduğu yerlerde, vücudun gerekli oksijeni alabilmesi için, daha
çok kan yuvarı yapar. Oksijenin bol bulunduğu yerlerdeyse, o kadar çok kan yuvarı gerekli değildir, fabrika hemen verimini azaltır. Bilindiği gibi, en çok oksijen, deniz yüzünde, alçak yerlerde vardır. Yükseklere, dağlara doğru çıkıldıkça oksijen azalır. Bundan ötürü de kan fabrikası, alçaklarda daha az yuvar, yükseklerde daha çok yuvar yapar. Bir insanın kan yuvarlarını sayarak onun deniz yüzünden ne kadar yükseklikte yaşadığını anlayabiliriz. Gerekli
oksijen gazını alabilmek için, deniz yüzünde, kanın bir milimetre küpüne dört buçuk milyon yuvar yeterken, deniz yüzünden dört bin metre yükseklikteki bir dağda sekiz milyon yuvar az gelir. Bu hesaba göre, mutluluğumuz için dağlara tırmanmamız gerekmektedir. Kişioğlunun yükseklere çıktıkça mutluluğa benzer bir şeyler duyduğu doğrudur. Ama bu yüksekler, sadece deniz yüzüne göre ölçülmüş yüksekler değildir. Her çeşit yükselme, kanın yuvarlarını artırmaktadır.
Nitekim Alain, başka bir söyleşisinde (Propos), “sevinç, iç organlarımızı
en usta doktordan daha iyi düzene koyar” diyor.

Bir arkadaşı, kan yuvarlarının yoksulluğu konusunda, kendisine şöyle demiş:
Düşünceme yön vererek kanımın yuvarlarını artıramam. Mutluluğum için düşünmek boştur. Evren, kışla yaz gibi, yağmurla güneş gibi, karanlık mutsuzluğu getirecek. Buna karşı ben ne yapabilirim? Mutlu olmak isteğimin de tıpkı gezmeye çıkmak isteğim gibi büyük bir değeri yok. Şu kırlara yağmuru yağdırıp gezmeme engel olan ben değilim. İçimdeki mutsuzluğu da
ben yaratmıyorum, sadece onun peşinden gidiyorum. Kan yuvarlarımın yoksulluğunu
bilmek, mutsuzluğumun peşinden gitmek zorunluğunu açıklıyor. Bu bilgi, beni avundurmaz... Alain de, arkadaşına, son yargısına pek o kadar inanmadığını belirten, şu karşılığı veriyor: Sorun, dediğin kadar yalınç değil. Acı düşünceleri, kötü kuruntuları, kara anıları geveleyip durmakla insan mutsuzluğunu kendisi bulur. Bu mutsuzluğun, böylelikle, tadını çıkarır bir bakıma. Ama mutsuzluğumun kan yuvarlarından ileri geldiğini bilecek olursam düşüncelerime gülerim, iç acılarımı vücuduma püskürtürüm. O zaman, mutsuzluğum, vücudumda sadece bir yorgunluk, ya da düpedüz bir hastalık haline gelir. İnsan yapısıysa bir mide ağrısına bir ihanetten daha kolay dayanır.

Alain, Mutluluk Üstüne Söyleşiler (Propos sur le Bonheur) adlı yapıtında, yoksulluğun da övgüsünü yapıyor: Eskiçağlarda Tanrılar, yolcuların kılığına girerek, insanların kapılarını çalarlarmış. Bana öyle geliyor ki açlığı, susuzluğu duymakta biraz mutluluk buluyorlardı. Canları sıkılıyordu her halde. O çağlardan beri kendilerini ya asmış, ya da suya atmış olsalar gerektir. Birçok krallar tanıdım. Bir şeyi istemeye vakit bulamazlardı. Dikkatli gözler hemen düşüncelerini okuyup isteklerini yerine getirirlerdi onların. Oysa bu Jüpiterler de yıldırımlarını atmak isterlerdi, kendilerine engeller yaratırlardı. Tanrılar -eğer can sıkıntısından ölmemişlerse- sizleri böyle yavan krallar olmaktan korusunlar.
Bunların dışında, sorunun özüne girmeden, mutluluk üstüne ufak tefek
öğütler veriyor Alain:

Sıkıntılarınızdan kimseye söz açmayınız, böylelikle onları
siz de unutursunuz.
Mutlu olmak için, mutlu olmayı istemek, bu uğurda
çabalamak gerektir.
Mutlu olmak için çevrenizdekileri de mutlu kılmanız
gerekir, onların yerilecek yanlarını değil, övülecek yanlarını görmeye çalışın.
Mutluluğu gelecekte görüyorsanız onu şimdiden bulmuşsunuz demektir,
ummak mutlu olmaktır.
Gerçek nedenleri bulmaya çalışın, gerçek nedenleri
bilmedikçe huylarınızı düzenleyemezsiniz.
Sinirlenmeyin, elinizdedir bu, sinirleriniz
uysal köpekler gibidir, düşüncenizin buyruğundan dışarı çıkamazlar.
Mesleğimizden, kitaplarımızdan, dostlarımızdan gereği gibi yararlanamayarak
mutsuz olduğumuz için yüzümüz kızarmalıdır.
Mutsuzluğumuzu doğuran kuşku ve korku birer hastalıktır, hasta olduğumuzu değil, sağlam olduğumuzu düşünmeliyiz, böyle düşünerek bunlardan kaçınabiliriz.
Kendinizi trajedilere kaptırmayınız, ihtiyar bir adam ihtiyarlık çeken bir genç, ölen bir adam, ölen
bir canlı demek değildir.
Çevrenizi değil; kendi bilgisizliğinizi suçlayınız, bir sarhoş düşerse bacağı kırılır, bir itfaiyeci gibi bacağınızı kırmadan düşmesini öğrenmek gerektir.
Sıralı sırasız gülümseyiniz, iyi etkilerini göreceksiniz. Kayıtsız davranmak isteyen omzunu silkmez mi?.. Bu davranışı ciğerlerine hava verip yüreğini yatıştırır çünkü. Küçük nedenlerle boşuna canınızı sıkmayın, kundura ayağınızı sıkıyorsa, hemen çıkarıp atın onu. Esnemek sabırsızlığa karşı en iyi jimnastiktir.
Kürsüye çıkarken korkudan titreyen konuşmavakti kalmamıştır çünkü, kuşkular ve korkular olaylardan çok düşüncelerimizdedir.
Vücudumuz, kuşkularınız ve korkularınız yüzünden, sizden yanlış bir emir almamışsa; kumandayı en doğru biçimde kendi eline alır.

Hayra yormak hayırlı iş getirir; Epiktetos der ki: Sen istedikten sonra karga bile uğur getirir sana. Soğuğa dayanmanın tek çaresi, soğuğu hoş görmektir; mutluluk ustası Spinoza gibi, ısındığım için mutlu değilim, mutlu olduğum için ısınıyorum, demeli. Başarıya ulaştığınız için mutlu değilsiniz, mutlu olduğunuz için başarıya ulaştınız. Uykunuzun gelmesini istiyorsanız, geleceğine inanın, uyuyamayacağını düşünen hiçbir kimsenin uyuyabildiği görülmemiştir. Tek bir kişi yoktur ki, kendine kendinden büyük bir düşman bulmuş olsun. Başkalarını affedebilmek için ilk koşul, kendini affedebilmektir. Geleceği pek o kadar düşünmeyin, ne kadar bilgin olursak olalım, gözlerimizin çok uzakları görebileceğine inanmıyorum. Bir söyleşisinde de, yapraklar sürmeye başladı artık, diyor Alain, yakında tırtıllar kara ağacın yapraklarına üşüşerek bunları yok edecekler. Ağaç, ciğerlerinden yoksun kalacak. Havasızlıktan ölmemek için yeni yapraklar sürüp ikinci bir bahar yaşadığını göreceksiniz ama, bu gayretler tüketecek onu sonunda. Önümüzdeki yılların birinde artık taze yapraklar veremeyerek kuruyacak büsbütün. Küçük gayretlerin göreceği işe inanmalı, böceğe karşı bir böcek sabrıyla savaşmalıyız.

Pekala sevgili Alain, seninle ve senin gibilerle uğraşmayı bir yana bırakalım,
uykumuzun geleceğine inanıp uyuyalım daha. Mutlu olmak istedikçe de
dağlara çıkarız. Verdiğin öğütlere teşekkürler.

Kaynakça: Orhan Hançerlioğlu, Düşünce Tarihi (S.418-420)

Hang on to your tattoo

2010-01-14T02:08:00.003+02:00

Tattooing has been a Eurasian practice at least since around Neolithic times. Ötzi the Iceman, dating from the fourth to fifth millennium BC, was found in the Ötz valley in the Alps and had approximately 57 carbon tattoos consisting of simple dots and lines on his lower spine, behind his left knee, and on his right ankle. Other mummies bearing tattoos and dating from the end of the second millennium BC have been discovered, such as the Mummy of Amunet from Ancient Egypt and the mummies at Pazyryk on the Ukok Plateau.

3 vakte...

2010-01-11T13:53:00.001+02:00

Kadeş Antlaşması

2010-01-09T11:28:00.002+02:00

No Comment

2009-12-30T08:46:00.000+02:00

Geceler, işte geceler / Gündüzler, işte gündüzler / Beyaza siyah penguen sürüleri gibi...

2009-12-19T17:57:00.003+02:00

...

Seni yanımda gezdiriyorum aşk kelimesi
Uyanık, duygulu, her günkü yanımda
Bilmem ki ne yapsam, ne etsem bu sevinirliği
Kendimi görmeye parklara gidiyorum
Kiminin bana kiminin çaresizliğe elleri.

Kaçsam da bir türlü karanlık şimdi
Ne kadar aynı bir dünyadayız seninle
Aşka, dövüşe, maviye yetmek için
Biriyim, cesurum, var mısın ellerime
Bir başka sabaha kadar içelim.

Edip Cansever

Albert Einstein

2009-12-18T20:40:00.005+02:00

Fizikte çok miktarda yaratıcı çalışma, sezgiyi ilk adım olarak alan bu yöntemle ilerler, bu bilimsel yaratıcılığın rasyonal olmayan ama doğrulanabilir bir yönüdür. "Bir teorinin yaratılışı için, yalnızca kaydedilmiş fenomenler topluluğu hiçbir zaman yeterli değildir-her zaman maddenin kalbine hücum eden, insan zihninin özgür bir buluşu eklenmiş olmalıdır”

"Fizigin görevinin doğanın nasıl olduğunu bulmak olduğunu düşünmek yanlıştır. Fizik, bizim doğa hakkında ne söylediğimizle ilgilenir."

Gözleyen, gözleneni etkiler.

Peki bir termometreyi suya daldırıp suyun sıcaklığı şu derece derken yanlış mı söylüyoruz? Hayır da aslında termometre ile su arasındaki sıcaklık farkını ve bizim göz hatamızı ihmal ediyoruz. Bunu bilmek önemli. Büyükler dünyasında yaptığımız bu. Ama kuantum parçacıkları veya dalgaları dünyasında bunu yapamayız. Çünkü gözleme işi, elektronun durumunu değiştirir. Çünkü o gözleme durumuna göre dalga,yine gözleme durumuna göre parçacık yönünü ortaya koyar. Einstein, gözlemcinin nesnel gerçeğe olan bu etkisinin bir yol bulunup önlenebileceği görüşündeydi. İnsanlar bile, eğer gözlendiklerini bilirse davranışlarını ona göre ayarlar. Yani gözetlenen bir insanın davranışları, gözetlenmediği zamandaki davranışlarından farklıdır.

Einstein, fiziğini metafizikten arındırılması gerektiğine ,doğanın anlaşılabilir olduğuna, rastlantısal olguların daha derin ve kapsayıcı kuramlar çerçevesinde determinist (belirlenimci) yorumlarla açıklanabileceğine inanıyordu. 1925'e dek kuantum mekaniğinin en yaratıcı sonuçlarını ortaya çıkaran kendisi olduğu halde,özellikle W.Heisenberg’in belirsizlik ilkesini öne sürmesinden sonra bu alandaki gelişmeleri karşıt bir tutum içine girdi. Schrödinger’in dalga denkleminin neyi temsil ettiği üzerine Bohr, Heisenberg, Born gibi bilginlerle yaptığı tartışmalar bir uzlaşmayla sonuçlanmadı ve Einstein, çalışmalarını, yeni akımın dışında, yalnız olarak yürüttü. Bu tartışmalardan birinde şöyle yazmıştı:

“Bilimden beklediklerimiz açısından birbirimize karşıt kutuplarda toplandık. Siz (Bohr), zar atan bir tanrıya, bense gerçek nesneler olarak var olan şeyler dünyasındaki yetkin yasalara inanıyorum.”

Sevgili tanrı zar atmaz!

Kaynak: http://www.zamandayolculuk.com/cetinbal/einsteinkuantum.htm

Not: Yaşamı boyunca, Einstein'ın barışa yönelik çabaları pek kalıcı sonuçlar doğurmadı, ve kesinlikle ona arkadaş kazandırmadı. Ama Siyonizm ülküsüne verdiği açık destek, 1952 yılında kendisine İsrail'in Cumhurbaşkanlığı önerildiği zaman hakkıyla tanınmış oldu. Politika için çok toy olduğunu belirterek, bunu reddetti.
"Denklemler benim için çok daha önemlidir, çünkü politika bugün içindir, oysa ki bir denklem sonsuzluk içindir."
Kaynak: Zamanın Kısa Tarihi - Stephen W. Hawking

Bazı "aşklar" kulak tırmalıyor

2009-12-18T08:42:00.000+02:00

Aşkı Kavanoza Koymamalı

Dünyanın en tehlikeli konusu aşk olmalı... Kendine bile tanımlamaya girişince, ne kadar zor bir işe soyunduğunu anlıyorsun. Zor ve tehlikeli... Dünyanın en tehlikeli işi ne? Politika. Aşk, politikadan da tehlikeli bir iş. Politikada genellemeler yapabilirsin; aşkın herkese göre farklı bir tanımlaması olduğu için genellemeden kaçmak, her birlikteliğe farklı bakmak gerekir.

Kolay kolay ele avuca gelen bir şey olmadığı için de ille bir şeye benzetmek gerekirse cıvaya benzetebiliriz. Yerinde durmaz aşk, sürekli hareket halindedir. Hem niye tanımlayacaksın ki? Einstein beyefendi buyurmuş ki "Bilimde bile gerçeklik bir dakika sürer." İstiyorsan tanımla, 60 saniyedir ömrü... Doğru dürüst bir birliktelik, sürekli kendini yeni baştan tanımlayabilmeli, her gün yeniden. Aşk yenilemeli, tazelemeli...

Âşık olduğumuzu hissettiğimiz andan başlayarak sevgimizin sürekli değiştiğini biliyoruz. Biz değişiyoruz. Çünkü kafamız değişiyor, dünya değişiyor. Değişmeyen tek şey değişimin kendisi olduğuna göre; aşkın sürekli değişiminin akımına bırakacaksın kendini... Her gün yeni baştan, farklı heyecanlar peşinde yeniden bestelemeliyiz sevgimizi...

Korkmalıyız her konuda değişmeyen, kendini yenilemeyen tanımlamalardan... Neden mi? Çünkü bir şeyi tanımlayıp, adını koyup kavanozun içine yerleştirip, üzerine etiket yapıştırdığınız anda onu bir ölüye çeviriyorsunuz.

Bence adını koymamalıyız her yaşadığımızın. Hiçbir şeyin üstüne etiket yapıştırmamalıyız. Birey, yaşama ve doğaya olan saygısını âşık olarak göstermeye çalışıyor. Yaşamı kutsuyor âşıklar. Âşıklar, el ele vererek yazdıkları bu yaşama şiirini sürekli yenileyebilirse ve adını koymazlarsa daha anlamlı bir şekilde onu koruyabilirler. Aşk dediğin, özgür bir yolculuk değil mi?

Seni bağlayan bütün iplerden kurtulup, içine çakılmış çivileri söküp, ruhunun çayırlarında, sezgilerinin rüzgârlarında el ele nefes nefese koşmak değil mi dileğimiz? Kendini karşındakine sunuyorsun, anlatmaya çalışıyorsun. Hem bedenini hem de ruhunu, aklını, düşünceni, dünyaya bakışını, paylaşmak istediğin yaşam biçimini sunuyorsun.

Karşındaki de aynı konulardaki bakışını getiriyor. İki farklı bakıştan, iki farklı dünyayı kucaklama biçiminden, zaman zaman birbirinin içine giren, zaman zaman da birbirinin dışına çıkması gereken, bazen uzlaşmanın sağlandığı bazen de sağlanmaması gerektiği ikili bir yolculuğa çıkılıyor.

Evet, bazen uzlaşmazlıklar gereklidir, çünkü büyük bir yaratıcılık gizlidir farklılıklarda, aykırılıklarda...

Bu ikili yolculuğun özgür bir yolculuk olması gerekir. Bırakmalıyız kendimizi yolculuğun özgürleştiren rüzgârlarına...

Başımıza gelecek sürprizlere de tehlikeli maceralara da hazır olmalıyız. Yarın ne düşünürüm bilemem. Ama bence, bugün, dört dörtlük bir aşk maceralarla, heyecan verici, tehlikeli anlarla dolu, özgür ve özgürleştiren bir yolculuk gibi yaşanmalı.

İki kişinin birbirine çok benzeyen yanlarıyla hiç benzemeyen yanlarından bir senfoni yaratma denemesi aşk... Bazı senfoniler, muhteşem etkileyici oluyor, yazık ki bazıları da kulak tırmalıyor.

ALİ POYRAZOGLU

Yayladan yeni indim

2009-12-03T20:27:00.003+02:00

Ormana giriş !

Aşk bir barışma yöntemidir.

2009-11-17T09:17:00.002+02:00

Aşk bir barışma yöntemidir. Karşısındakini anlayacak duru zihin hali ve cesaret ister. En deli aşkta bile iki kişilik bir denge kurma çabası gizlidir. Toplumun gerdiği ipin üstüne çıkmışsın; aşağıda kalabalık, bağırıyor, çağırıyor, karşı çıkıyor. Kimi yuhalıyor, ipin gerildiği direkleri sallayanlar bile var. Birbirine doğru yürüyen iki sevgilinin dengelerini bozup, ayaklarını kaydırmak, aşktan aşağıya düşüp sakatlansınlar hatta ölsünler diye aşk telinde denge uzmanlığına çıkanlara yapılmadık bırakılmaz. Ateş püskürtülür, taş atılır, laf atılır. Bütün ışıklar söndürülür, karanlıkta aşktan aşağıya yuvarlansınlar diye... Altlarında ağ varsa, güvenliklerini kaybetsinler diye, onun da ipleri kesilir. Bütün engellemelere rağmen aşk cambazları çıktıkları ipte birbirlerine doğru ilerleyip, kavuşmaya, sarılıp koklaşmaya çalışırlar. Tehlikeli işe soyunmuşlardır. Kavuşup birbirlerine sarıldıktan sonra da engellemeler sürer. Zeki değillerse, kendini sevgiliye adamanın yöntemlerini keşfedemiyorlarsa, yaratıcı bir zihin haliyle her gün kendilerine, yaşama, aşka yeniden başlayamıyorlarsa dengeyi kendileri de bozar. Kimi yuvarlanır, gergin ipin üstünden aşağıya, kafası gözü patlar. Ruhu parçalanır; kalabalığın arasında aşk sakatı olarak dolaşmaya başlar. Yukardakilerin dengesini bozmaya çalışanlara katılır. Bağırır, çağırır, yukarıda tek başına ipin üstünde kalan kıymetlisine laf atar, taş atar, ateş püskürtür. O da tepe aşağı yuvarlansın, dengeyi kaybetsin ister. Kimi yeniden merdivenlerden ipe çıkıp denge uzmanlığını aşk dedikleri ip cambazlığını, trapez ustalığını baştan keşfetmeyi, becermeyi dener. Bir daha ipe çıkıp sevgiliye doğru yürüyüp dengeyi kurmayı dener. Emek vererek yare kavuşabilmek için bütün gücünü kullanarak aşk cambazlığına soyunur yeni baştan... Bazıları aşağıda kalır, kendisi gibi ipten düşmüş aşkın sakatladığı birini arar. Kimi de hiçbir zaman ipe çıkmaya cesaret gösterememiş birini bulup, çılgın kalabalığa meydan okumanın gereksiz olduğuna kendini ve karşısındakini ikna edip, tehlikesi olmayan yer taklaları atıp, çember çevirip, top atıp tutarak sıradanlığın kuştüyü yataklarına serilir. Kalabalığa meydan okuyup, onların adam yeme, aşıkları ipten, trapezden düşürme ayinlerinden korkmayanlar, özgürlüğün sırrıyla yüz yüze gelirler... Evet aşk cesaret istiyor. Önünü kesenlere baş kaldıracak cesaret... Aşka gönüllerini kaptıranlar, kopacak kıyamete aldırmadan aşağıdakilerin kopardığı gürültüye kulak asmadan dengelerine hayran kalınsın diye ipe, trapeze çıkıp birbirlerine doğru yürüyerek, sallanarak meydan okurlar boşluğa... Meydan okurlar bütün tehlikelere, sıradanlıklara... Eşlerine güvenip boşluğa bırakıyorlar kendilerini trapezden... Boşlukta eller buluşuyor, birbirlerini yakalıyorlar. Aşağıdakiler bağırsa da çağırsa da boşluğa meydan okuma hayranlık uyandırıyor. Alkışlar yükseliyor. Bazen partnerinle dengeyi sağlayamayabilirsin ya da kendini ona doğru fırlatırsın tutamaz ya da sen onu yakalayamazsın. Boşluğa meydan okumaya çalışanlar, böyle sonları da bilir. Ama hepimiz bile bile çıkmaz mıyız, aşkın tehlikeli yüksekliklerine? Bu bilinç hali değil mi aşkı vazgeçilmez kılan? Bu bilinmezlik değil mi, insanın ellerini uzatıp karşısındakini yakalamak için kendini boşluğa fırlatmasını sağlayan? Evet aşk iki kişilik bir meydan okumadır.

A. P.

Gün bugündür

2009-11-12T09:22:00.002+02:00

Ömür dediğin üç gündür, dün geldi geçti, yarın meçhuldür, O halde ömür dediğin bir gündür, o da bugündür.

Ali Poyrazoğlu

Otomatik pilota bağladım

2009-11-09T19:25:00.001+02:00

You keep me very near and shoot me down, shoot me down
I look into your eyes
It comes as no great surprise
You're gonna shoot me down, shoot me down

I know that when you smile
It'll only be a short little while
Shoot me down in flames

2009-11-08T21:32:00.001+02:00

Andrew Trabbold

Our love-lines grew hopelessly tangled

2009-11-07T19:12:00.001+02:00

So come find me, my darling one
I'm down to the grounds, the very dregs
Ah, here she comes, blocking the sun
Blood running down the inside of her legs
The moon in the sky is battered and mangled
bAnd the bells from the chapel go jingle-jangle

All things move toward their end
I knew before I met her that I would lose her
I swear I made every effort to be good to her
I made every effort not to abuse her

Do you love me? Do you love me?
Do you love me? Do you love me?
Do you love me? Do you love me?
Do you love me? Like I love you?

----------------
Now playing: Nick Cave and The Bad Seeds - Do You Love Me-
via FoxyTunes

eine alte Bergsteigerregel

2009-11-04T20:01:00.000+02:00

Wer an den Gipfel denkt, hat ihn schon verspielt.

Gene aştık dağları

2009-11-03T12:20:00.000+02:00

Masaya bir tabak daha 'koyun'

2009-10-21T08:36:00.002+03:00

Masaya bir tabak daha koyun,
ama benim etimi yemek zor oyun,
çünkü ben bir kurdum siz koyun

Vi veri universum vivus vici

2009-10-11T15:23:00.000+03:00

İnsanlar ölümlü tanrılar, tanrılar ölümsüz insanlardır

2009-10-03T15:17:00.002+03:00

Ruhları ölümsüzlüğe götüren, dünya sınavında, iradelerini kullanarak,
güçlerine dayanarak, acı çekerek elde ettikleri aydınlık bilinç’tir. Bu bilince (şuura) kavuşabilmek için, yükselmeyi istemek yeter. Yükselen ruh, aydınlık bilincine dayanarak, tüm güzellik, tüm güç, tüm akıl olacaktır. Buysa ölümsüzlüktür.

Terzi Hermes, evrensel düşünü şöyle kuruyor: Kocaman boşluğun en altında
ölümlülük yeri dünya var, en üstünde de ölümsüzlük yeri Zuhal yıldızı...
Zuhal yıldızı, evrensel aklın bütün esrarını taşımaktadır, yedinci ve son kattır,
ölümsüzlüğe orada erişilir. Zuhal, parlak bir ışık içindedir. Ruhlar, oradan koparak,
dünyaya doğru düşmeye başlarlar. Bu düşüş bir sinavdır. Düşüş,
büyük ışıktan, inildikçe yavaş yavaş koyulaşan karanlığa doğrudur. Işık ruh,
karanlık maddedir. Ruh, kısa bir sınama için yeryüzüne inip maddeyle birleşecek,
ama maddeye boyun eğmeyecektir. Ruhun maddeye boyun eğmesi,
ona yenilmesi demek, sonsuz olarak yok olması demektir. İnsan ruhu, tümel
ruhun (Tanrı’nın) çocuğudur. Sınavı kazanamazsa, o ruhta bulunan tümel ışık
(Tanrısal nur) sönecek, ışık yalnız başına çıktığı yere dönerek ruhu karanlıkta
bırakacaktır. Ruh da, ışıksız kalınca, karanlığın içinde eriyip tükenecektir.
Büyük boşluk, inen çıkan ve arada eriyip tükenen sayısız ruhların kasırgasıyla
kavrulmaktadır. Sınavı kazanan ruhlar, yedi kat göğe başarıyla yükselip ölümsüzlüğe
kavuşurlar. Salt gerçeği (mutlak hakikat) öğrenirler. Maddeye boyun
eğmeyen başarılı ruh, yeryüzündeki kısa sınavını verdikten sonra, ilk basamak
olarak ay’a yükselir. Ay, düşünce dehasıdır, elinde gümüş bir orak tutar,
doğumları ve ölümleri düzenler. Ruhları cesetlerden kurtararak büyük ışığa
doğru çeker (cezbeder). Göğün ikinci katını yöneten Utarit yıldızıdır. Utarit,
soyluluk dehasıdır, sınavını başarıyla vermiş ve birinci katta cesetlerinden
ayrılmış ruhlara çıkacakları yolu gösterir. Bu kata çıkan ruhlar, soyluluklarını
(asaletlerini) tanıtlamış ruhlardır. Üçüncü katı Zühre yıldızı yönetmektedir.
Zühre, aşk dehasıdır, elinde aşk, aynasını tutar, birbirlerini unutan ruhlar aşk
aynasında birbirlerini bulurlar. Dördüncü kat gök, güneşin egemenliği altındadır.
Güneş, güzellik dehasıdır, başarı ışıkları, saçmaktadır, pırıl pırıldır.
Başarılı ruhlar, ölümsüzlüğe yükselebilmek için böyle bir tüm güzellikten geçerler.
Güneş, onları tatlı ışıklarıyla okşayarak ölümsüzlüğe hazırlar. Beşinci
katı Merih yıldızı yönetir. Merih, tüzenin (adaletin) dehasıdır, elinde tüzenin
keskin kılıcını tutmaktadır. Altıncı katı yöneten Müşteri yıldızıdır. Müşteri, bilimin
dehasıdır, elinde büyük gücün asasını tutmaktadır. Yedinci ve son katsa,
ölümsüzlüğe kavuşulan büyük aydınlık, tümel aklın tüm sırrını saklayan Zuhal
yıldızının katıdır.

Kaynak:

O.Hançerlioğlu (Düşünce Tarihi)

Unskilled and unaware of it

2009-09-24T12:00:00.004+03:00

Dunning–Kruger effect

http://www.apa.org/journals/features/psp7761121.pdf

New York Stern School of Business'te görevli psikologlar Justin Kruger ve David Dunning'in tarihe geçmelerine vesile olan bulguları, yani *Dunning-Kruger Etkisi* adıyla literatüre geçecek olan teorileri de, Türk sağduyusunun yüzyıllardır "*cahil cesareti*" dediği şeydir aslında.

Journal of Personality and Social Psychology'nin Aralık-99 sayısında yayımlanan teorileri özetle, "cehalet, gerçek bilginin aksine, bireyin kendine olan güvenini artırır" der. *

*Metin çözme, araç kullanma, tenis oynama gibi çeşitli alanlarda yapılan araştırmaların sonucunda şu bulgulara ulaşılmıştır:

-Niteliksiz insanlar ne ölçüde niteliksiz olduklarını fark edemezler.

-Niteliksiz insanlar, niteliklerini abartma eğilimindedir.

-Niteliksiz insanlar, gerçekten nitelikli insanların niteliklerini görüp anlamaktan da acizdirler.

-Eğer nitelikleri, belli bir eğitimle artırılırsa, aynı niteliksiz insanlar,niteliksizliklerinin farkına varmaya başlarlar.

*Değerlendirme zaafı*

İki uzman daha sonra, bu teorilerini test etme fırsatıda buldular. Cornell Üniversitesi'nden 45 öğrenciye bir test yaptılar,çeşitli sorular sordular.

Ardından öğrencilerden "testin sonucunda ne kadar başarılı olacaklarını tahmin etmelerini" istediler.

En başarısızların (yani sadece yüzde 10 ve daha az doğru cevap verenlerin),testin yüzde 60'ına doğru cevap verdiklerine, ayrıca iyi günlerinde olsalar yüzde 70'e ulaşabileceklerine inandıkları ortaya çıktı.

En iyilerin (yani en az yüzde 90 doğru sonuç alanların)en alçakgönüllü denekler olduğu (soruların yüzde 70'ine doğru cevap verdiklerini düşündükleri) görüldü. (Not: Dunning ve Kruger bu çalışmalarıyla 2000 yılında Nobel de kazandılar.)

İki uzman psikolog bu bilinçsizliği, "kronik kendi kendini değerlendirme (auto-evaluation) yeteneksizliğine" bağlıyorlar.

Çalışan, kendi kapasitesini değerlendirmekten ve eksikliğini teşhis etmekten acizdir. Ama asıl vahim olan, bu "yetersizlik + haddini bilmeme"

kokteylinin, mesleki açıdan, karşı koyulmaz bir itici güç oluşturması.

Kariyer açısından bir eksiyken, artıya dönüşmesi.

*İşinde çok iyi olduğuna yürekten inanan "yetersiz",* kendini ve yaptıklarını övmekten, her işte öne çıkmaktan ve haddi olmayan görevlere talip olmaktan en küçük bir rahatsızlık duymayacaktır. Aksine bunu bir "hak"olarak görecektir. "Uyanıklık" bilecektir.

Bu arada, gerçekten bilgili ve yetenekli insanlar ise çalışma hayatında "fazla alçakgönüllü" davranarak kendilerine haksızlık edecekler, öne çıkmayacaklar, yüksek görevlere kendiliklerinden talip olmayacaklar, kıymetlerinin bilinmesini bekleyecekler (ve bilinmeyince için için kırılacaklar ve kendilerini daha da geriye çekecekler) ve muhtemelen üstleri tarafından "ihtiras eksikliği" ile suçlanacaklardır. Üstleri de zaten,genelde "aynı yoldan geçmiş" insanlardır.

Buna, insan kaynaklarının, iki benzer CV arasından, "kendine güvenen ve iyi sonuç alma olasılığı yüksek" adayı tercih edeceği gerçeğini de eklerseniz, Dunning-Kruger Sendromu'nun Peter Prensibi'nin (*)yatağını yaptığı da ortaya çıkar.

Sonuçta, "kifayetsiz muhterisler" her zaman ve her yerde daha hızlı yükselecekler ve daha yukarılara çıkacaklardır.

Etrafınıza bir bakın, uzmanlara hak vereceksiniz.

(*) Peter Prensibi: *Her çalışan, iş ortamında yetersiz olduğu noktaya kadar yükselir*, der. Bunun doğal sonucu olarak, yüksek makamlar daima yetersiz insanlar tarafından işgal edilir.

Kifayetsiz muhterisi nasıl tanırsınız?

1- Gücünü delegasyon bahanesinden alır. Ekibinin orkestra şefi havalarına girer.

2-* Çok gürültü patırtı eder, çok şey yapıyormuş havası estirir.

3- Koridorlarda hızlı hızlı, düşünceli edayla yürür.

4-* *"Beşer şaşar" diye düşünür. Ama genellikle şaşan beşer başkası değil, kendisidir.

5- Ne olursa olsun, hazırlıklıymış, olacakları önceden biliyormuş gibi davranır.

6- Üstlerine karşı son derece kibardır; altındakilere(özellikle de en çok ihtiyaç duyduklarına) kötü muamele eder.

7- İktidar ilişkileri ve göstergeleri onun için çok önemlidir. Astlarına kimin üst olduğunu hatırlatmayı sever.

8- İlk denemede başarılı olamazsa,başarısızlığının belgelerini yok etmeyi unutmaz.

9- Talimatlarını post-it ile, e-postayla verir böylece astlarıyla yüzleşmekten kaçar.

10- Toplantılarda son sözü mutlaka o söyler, gerekirse başkasının sözünü tekrarlamak pahasına...

Öerdek :)

2009-09-23T20:23:00.001+03:00

Son baharı getirdik, tükenmeden alın

Taştan bozma kalplere

2009-09-17T16:29:00.004+03:00

Azap çeken gönüllere
Kül olan tüm kalplere yağmur yağsın
Kalp dağlayan tüm eller kalpleriyle dağlansın
Kalp karalayanlar yansın


Engin denizde lodosa yakalanan bir gemicinin
Yaşamı hep çetin
Metanetin de sınırı var beyim

Soluğu doğada aldım...

2009-09-02T17:06:00.001+03:00

Maske

2009-08-24T08:56:00.003+03:00

....
Zavallı soyumuz, kim bilir kaç nesildir "maskeli balo"da gibi yaşıyor gündelik hayatını...
Bedenimizin, aklımızın en yalın hallerinde binbir örtü...İki yüzlülüğün atölyelerinde kalıba dökülen maskeler, mekana ve ihtiyaca göre seçilip takılıyor. En gülünesi halleri ciddiye almamıza, en saçma konuşmaları alkışlamamıza, sıkça tribünlere oynamamıza yarıyor. Küfretmek istediklerimize iltifat ediyor, kendimizi beğendirmek için rolden role giriyor, bu yorucu oyunun perdesi kapanınca da yatağa girerken maskemizi çıkarıp başucumuza asıyoruz. Kimsenin karşısındakinin gerçek yüzünü bilmediği ya da bilip de bilmezden geldiği bu karnaval nicedir sürüp gidiyor.

* * *

Sosyal antropolog Ahmet Göngören "Kimlik Bulmacası İçin Kılavuz" kitabında (Patika, 1999) "İlkel toplumlarda maske sadece ayinlerde kullanılır, diğer günlerde duvara asılır, gelecek ayine kadar titizlikle saklanırdı" diyor; "Oysa günümüz toplumunda maske sürekli takılıyor, ancak pek özel anlarda çıkarılıyor. Çünkü ayinsel gösteri kesintisiz biçimde sürüyor".
Acaba şimdi, atalarımızın yaptığının tersine, yılın bir günü maskelerimizi çıkarıp duvara asmayı ve gösteriye ara verip çoktan defnedilmiş hakikatin anısına, örtülerinden arınmış bir ayin düzenlemeyi becerebilir miyiz?
Doğruyu yalandan ayırt etmenin tamamen imkansızlaştığı bu gayya kuyusunda, herkesin kendini bütün yalınlığıyla sergilediği, içinden geleni söylediği bir samimiyet karnavalında buluşabilir miyiz?
O gün renkli perukları, şaşaalı nutukları, sembolik urbaları, süsleri, takıları, boyaları, rolleri, tavırları, yalanları 24 saat için bir kenara bırakmayı, en tabii, en samimi, en derbeder halimizle ortaya çıkmayı göze alabilir miyiz?
Tek bir gün için olsun, aşkımızı veya nefretimizi önünü ardını hesaplamadan itiraf edip, ikiyüzlülüğün maskesini düşürebilir miyiz?
Gülen masklar, ağlayan masklar, otoriter masklar, şarlatan masklar duvarlara asıldığında ve ruhların asıl çehreleri ortalığa saçıldığında kaç heykel yıkılır, kaçı sağlam kalırdı acaba?
Peki biz o ebedi maskeli balonun 24 saatlik antraktında, çoktan yitirdiğimiz kendi saflığımızı da bulabilir miydik?

* * *

Ya ertesi gün?..
Öylesi bir yüzleşmenin ertesi günü kaçımız ilişkimizi kaldığımız yerden sürdürebilirdik acaba?.. Kaçımız riyasız yeni bir hayata başlayabilirdik?
Bu gece makyajınızı temizlerken ya da makyajını temizleyen birini gözlerken düşünün bunu...
Aman sabah maskenizi takmayı unutmayın!